เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าที่ดินหมายเลข ๑ และ ๓ เป็นจองนายอยู่บิดาสามีโจทก์และตาจำเลยเมื่อนายอยู่ตายแล้ว จำเลยได้ปกครองมาโดยลำพัง ฝ่ายโจทก์มิได้เกี่ยวข้อง แต่โฉนดอยู่ที่สามีโจทก์ โดยสามีโจทก์เป็นน้าจำเลยและเป็นญาติผู้ใหญ่ที่มีชีวิตอยู่ในเวลานั้นซึ่งจำเลยว่า เป็นเพราะนายอยู่ฝากไว้ บัดนี้โจทก์มาฟ้องแบ่งมฤดกสำหรับที่รายนี้. ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยได้ครอบครองทรัพย์มาโดยลำพัง คดีโจทก์ขาดอายุความส่วนข้อที่ว่า ได้มีการตกลงแบ่งมฤดกกันภายหลังนาย+สามีโจทก์วายชนม์ก็ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือหรือได้มีการเข้าครอบครอง จึงไม่มีผลบังคับได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลอุทธรณ์.
