คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยต้องหาว่าลักทรัพย์หรือรับรองโจร เมื่อสืบพะยานโจทก์แล้ว ก่อนสืบพะยานจำเลยโจทก์ยื่นคำร้องว่านายไปล่ จำเลยเคยต้องโทษเรื่องฝิ่น ศาลปรับ ๓๐ บาทมาครั้งหนึ่งแล้ว พ้นโทษยังไม่เกิน ๕ ปี ขอให้เพิ่มโทษตามกฏหมายอาญามาตรา ๗๒ ด้วยศาลสอบถามนายไปล่จำเลยๆ รับว่าเคยต้องโทษจริง ครั้นพิจารณา แล้วได้พิพากษาว่าจำเลยทั้ง ๒ ผิดกฏหมายอาญามาตรา ๓๒๑ ให้จำคุกคนละ ๑ ปี ส่วนข้อเพิ่มโทษนายไปล่ศาลชั้นต้นมิได้วินิจฉัยอย่างไรและไม่ได้เพิ่มโทษตามขอ โจทก์จึงอุทธรณ์ในข้อนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในข้อเคยต้องโทษนี้จำเลยรับเพียงว่าเคยต้องโทษจริง หาได้รับในข้อพ้นโทษด้วยไม่ จึงให้ยกอุทธรณ์โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฏีกาเห็นว่าตามที่ศาลชั้นต้นสอบถามนายไปล่จำเลยตามคำร้องโจทก์และนายไปล่จำเลยรับว่าเคยต้องโทษจริงดังนี้ ต้องถือว่าจำเลยรับเต็มตามคำร้องของโจทก์ และคำร้องของโจทก์ก็ได้บรรยายไว้ชัดว่าจำเลยเคยต้องโทษและพ้นโทษยังไม่เกิน ๕ ปี + จึงต้องถือว่าจำเลยรับตลอดถึงเรื่องพันโทษยังไม่เกิน ๕ ปีด้วย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ให้เพิ่มโทษนายไปล่จำเลยอีก ๑ ใน ๓ คงจำคุกนายไปล่จำเลย ๑ ปี ๔ เดือน
