คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ใส่ความโจทก์โดยเขียนข้อความเป็นหนังสือถึงปลัดจังหวัดขอนแก่น ความว่า นางเสาวคนธ์ อินทะกนก เจ้าของผู้จัดการโรงเรียนอินทะกนกได้นำโฉนดพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างซึ่งเป็นสถานที่ตั้งโรงเรียนอินทะกนกบางส่วนไปจำนองประกันเงินกู้ข้าพเจ้า ฯลฯ เมื่อครบกำหนดก็ไม่ไถ่ถอนจำนอง เงินกู้ก็ค้างมาหลายเดือนไม่ยอมชำระ ข้าพเจ้าได้ตักเตือนหลายครั้งก็เพิกเฉยอยู่ ข้าพเจ้าจะฟ้องร้องบังคับจำนองก็เกรงจะกระทบกระเทือนต่อการศึกษาของนักเรียน" หนังสือนี้ปรากฏแก่ศึกษาธิการจังหวัดและบุคคลอื่นทำให้กิจการโรงเรียนอินทะกนกศึกษาเสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่น เกลียดชังขาดความเชื่อถือ โจทก์ไม่เคยกู้เงินและไม่เคยทำสัญญาจำนองกับจำเลย โจทก์เป็นเพียงผู้รับมอบอำนาจให้ไปทำสัญญาจำนองแทนบุคคลอื่นเท่านั้น ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๖, ๓๒๘
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วให้ประทับฟ้องไว้พิจารณา จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์ทำสัญญาจำนองประกันเงินกู้กับจำเลยในฐานะตัวแทนบุตรโจทก์ จำเลยทำหนังสือร้องทุกข์ต่อปลัดจังหวัดขอนแก่น โดยผิดข้อเท็จจริง ไม่เป็นความจริง และโดยเจตนาบีบบังคับโดยไม่มีเหตุสมควรน่าจะเสียหายแก่โจทก์และกิจการโรงเรียนอินทะกนกศึกษา พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๘ ประกอบด้วยมาตรา ๓๒๖จำคุก ๓ เดือน
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นตัวแทนของบุตรที่กำลังศึกษาอยู่ต่างประเทศซึ่งโจทก์ต้องเป็นผู้อุปการะส่งเสียค่าใช้จ่ายในการศึกษานั้น ได้ไปกู้เงินและทำสัญญาจำนองที่ดินและอาคารเรียนบนที่ดินเป็นประกันเงินกู้นั้นกับจำเลย เมื่อครบกำหนดแล้วไม่ชำระหนี้ไถ่ถอนจำเอง การที่จำเลยติดตามทวงถามเอากับโจทก์จึงเป็นการชอบที่จำเลยจะกระทำได้ เมื่อไม่ได้ชำระหนี้ ทั้งจำเลยก็ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีทางศาลเพราะเกรงว่าการบังคับคดีจะกระทบกระเทือนถึงเด็กนักเรียนที่กำลังเรียนอยู่ การขอให้ปลัดจังหวัดช่วยไกล่เกลี่ยโดยมีหนังสือมีข้อความขอให้ช่วยจำเลยได้รับชำระหนี้จากโจทก์โดยไม่ต้องดำเนินคดีทางศาลแม้ตามหนังสือนั้นจะได้กล่าวว่าโจทก์เป็นหนี้จำเลย จำเลยเตือนให้ชำระก็เพิกเฉยก็เป็นการกล่าวตามความจำเป็นแก่การที่จะขอให้ปลัดจังหวัดช่วยไกล่เกลี่ยจึงไม่มีลักษณะเป็นการใส่ความ การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๖, ๓๒๘
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
