คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดแทงนายเป็ง สาหงษ์ตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การภาคเสธว่าไม่ได้เจตนาและกระทำไปเพื่อป้องกันตัว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าพะยานโจทก์ยังน่าสงสัย ควรยกประโยชน์ให้แก่จำเลย ว่าทำไปเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าไม่ใช่เป็นการป้องกันตัว และจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย พิพากษากลับให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๙
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าการทำกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันตัว ผู้ตายมีบาดแผลถูกแทง ๒ แห่ง แห่งหนึ่งที่สบักซ้ายเหนือกระดูกไหปลาร้าด้านหน้าแผลยาว ๑ นิ้ว ลึก ๕ นิ้ว อีกแผลที่ใต้ข้อศอกขวาผู้ตาย ๆ เพราะแผลแรกโดยคมมีดตัดเส้นโลหิตใหญ่ที่ขั้วหัวใจ มีดที่จำเลยใช้แทงยาวทั้งด้ามทั้งตัวคืบเศษ ฉะเพาะตัวมีดยาวราว ๖ นิ้วฟุต ผู้ตายขาดใจตายเกือบทันที ควรฟังว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าให้ตาย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
