คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลพิพากษาจำคุกจำเลย ๓ เดือนตามมาตรา ๓๒๑-๗๒-๕๙ ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่า คดีนี้ศาลพิพากษาเมื่อวันที่ ๒๐ พฤศจิกายน ๒๔๘๓ ศาลออกหมายสังขังนับโทษตั้งแต่วันที่ ๑๓ พฤศจิกายน ๒๔๘๓ ปรากฏตามฟ้องข้อ ๒ ของโจทก์ว่า จำเลยต้องพิพากษาให้จำคุก ๓ ปี นับแต่ วันที่ ๑๘ กันยายน ๒๔๘๓ โจทก์จึงขอให้นับโทษต่อจากคดีที่กล่าวแล้ว ศาลชั้นต้นสั่งว่าโจทก์จะมาขอให้นับโทษต่อภายหลังพิพากษาคดีแล้วไม่ได้ ผิดบทบัญญัติมาตรา ๑๙๐ ประมวลวิธีพิจารณาความอาญา จึงให้ยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในคดีนี้คำขอท้ายฟ้องของโจทก์ไม่ได้ขอให้นับโทษจำเลยต่อจากคดีที่ระบุมาฟ้อง ศาลจะให้นับโทษต่อจากคดีเหล่านั้นไม่ได้ และโจทก์จะมาขอให้นับโทษต่อภายหลังศาลพิพากษาแล้วไม่ได้ เป็นการผิดมาตรา ๑๙๐ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
