คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๓,๒๙๔,๒๙๕ จำเลยปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า นายหยอดจำเลยที่ ๑ ผิดตามมาตรา ๒๙๕ ให้จำคุก ๓ ปี ส่วนจำเลยที่ ๒ ให้ยกฟ้อง นายหยอดจำเลยที่ ๑ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องนายหยอดจำเลยที่ ๑ ด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายหยอดได้ลักทรัพย์ตามที่โจทก์ฟ้องจริง โดยจำเลยได้ใช้คีมปากนกแก้วตัดลูกกรงหรือลวดตาข่ายเหล็กที่บานประตูแล้ว เอามือล้วงเข้าไปถอดกลอนเปิดประตู เข้าไปลักทรัพย์รายนี้เมื่อจำเลยผู้เดียวเข้าไปลักทางประตู หาได้มีพรรคพวกด้วยไม่ จึงไม่เข้าลักษณะฉกรรจ์ตามมาตรา ๒๙๓ (๒) หรือ (๑๑) จำเลยผิดเพียงมาตรา ๒๙๔ ตอนท้าย
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ว่านายหยอดจำเลยผิดตามก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๔ ตอนท้าย คงให้จำคุก ๓ ปี
