พ.ศ. 2482 ศาลฎีกา
จำเลยเป็นสารวัดศึกษาไปราชการกลับมาแล้วทำรายงานขอเบิกเงินค่าพาหนะและเบี้ยเลี้ยงเป็นเท็จดังนี้จำเลยไม่มีความผิดตามกฎหมายอาญา ม.230 เพราะการขอเบิกเป็นเงินเช่นนี้เป็นสิทธิของจำเลยไม่ใช่หน้าที่
โจทย์ฟ้องว่าจำเลยเป็นสารวัดศึกษานายอำเภอใช้ให้ไปราชการ เมื่อกลับมาจากราชการจำเลยทำรายงานเท็จเบิกค่าพาหนะและเบี้ยเลี้ยงต่อนายอำเภอ แต่นายอำเภอรู้สึกเสียก่อนจึงงดเบิกจ่าย ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๓๐ และ ๓๐๔-๖๐ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าจำเลยมีความผิดตาม ม.๒๓๐ ศาลตัดสินว่ารายงานขอเบิกเงินค่าพาหนะและเบี้ยเลี้ยงเดินทางเป็นสิทธิของจำเลยที่จะได้รับตามกฎหมาย หาใช่เป็นหน้าที่ดังโจทย์อ้างไม่ จำเลยจึงไม่มีผิดดังโจทย์ฎีกาพิพากษายืนตาม
เสมียนมหาดไทยประจำอำเภอเขียนหรือทำใบแทนใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวแล้วให้นายทะเบียนลงนามตามตำแหน่งหน้าที่นั้น ไม่ใช่เจ้าพนักงานผู้มีตำแหน่งหน้าที่ทำใบแทนใบสำคัญนั้น
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1262/2499เสมียนพนักงานการรถไฟ ฯ เป็นเจ้าพนักงานตาม พ.ร.บ.การรถไฟ พ.ศ.2494 ม.18 และ ตาม ก.ม.อาญา ดังนั้นเมื่อเสมียนพนักงานขายตั๋วของการรถไฟ ฯ ยักยอกเงินที่ขายตั๋วได้และจดแจ้งเท็จลงในบัญชีจำนวนขายตั๋วจึงมีความผิ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 509/2490เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจออกบัตรอนุญาตให้ผู้ถูกเกณฑ์กลับก่อนกำหนดเมื่อมีเหตุจำเป็นได้ออกบัตรอนุญาตให้ผู้ถูกเกณฑ์กลับก่อนรับตัวผู้ถูกเกณฑ์โดยไม่มีเหตุจำเป็นและลงวันเท็จนั้นเป็นผิดตาม ม.230 ไม่ใช่ ม. 229
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 511/2490เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจออกบัตรอนุญาตให้ ผู้ถูกเกณฑ์กลับได้เมื่อมีเหตุจำเป็น ได้ออกบัตร์ด้วยความเท็จและลงวันเท็จมี ผิดตาม ม. 230 ไม่ใช่ 229
คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2483 (เลขอ้างอิง 70362)ข้าหลวงปรำจังหวัดยักยอกเงินของรัฐบาลอุดหนุนเทศบาลซึ่งอยู่ในความครอบครองของตนนั้นเป็นผิดตามม.131 เขียนข้อความในใบรับลงวันย้อนหลังขึ้นไปผิดจากความจริงแล้วให้ผู้ออกใบรั้บเช็นนั้นผู้เขียนในมีผิดฐานปลอมหนั…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
