คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยได้ใช้ปืนยิงนายหวังตายโดยเจตนาจะฆ่าขอให้ลงโทษ จำเลยต่อสู้ว่าได้กระทำไปเพื่อป้องกันทรัพย์สมบัติของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 20 ปี ตามฟ้อง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้กระทำเป็นการป้องกันทรัพย์พอสมควรแก่เหตุพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ตายกับพวกมีอาวุธคือดาบและไม้ตะพดพากันเข้าไปภายในรั้วเขตเคหสถานของจำเลยในเวลา 22 นาฬิกา จำเลยได้ร้องทักถามแล้วไม่ตอบจำเลยจึงได้ยิงไป 1 นัด และได้ถูกผู้ตายถึงแก่ความตายดังนี้ จำเลยได้กระทำการโดยสุจริตคิดป้องกันร่างกายและทรัพย์สิน เพื่อให้พ้นภยันตรายอันปรากฏลักษณะการกระทำผิดกฎหมายบังเกิดขึ้นแล้ว และการกระทำของจำเลยพอสมควรแก่เหตุไม่ควรลงอาญาแก่จำเลยพิพากษายืน