คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยรับสำเนาคำฟ้องแล้วไม่ยื่นคำให้การภายในกำหนด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยยื่นคำร้องว่ามิได้จงใจขาดนัดยื่นคำให้การ
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งไม่รับคำให้การจำเลยและให้นัดสืบพยานโจทก์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้รับคำให้การจำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คำสั่งไม่รับคำให้การจำเลยของศาลชั้นต้นนั้น ความจริงเป็นคำสั่งเกี่ยวกับคำร้องขออนุญาตยื่นคำให้การตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 199 จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาต้องห้ามอุทธรณ์คำสั่งนั้นในขณะที่คดียังอยู่ระหว่างพิจารณา ตามมาตรา 226(1) ศาลอุทธรณ์รับอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยไว้พิจารณาเป็นการไม่ชอบ"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และยกฎีกาโจทก์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไป คืนค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกาแก่โจทก์จำเลย
