คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเป็นทนายความของบริษัทเพ็นนินซูลาติน ทำใบรับเงินให้บริษัทโดยไม่ปิดอากรแสตมป์นำเงินไปชำระต่อศาลโจทก์จึงฟ้องขอให้เสียค่าอากรและเงินเพิ่มอากรตามประมวลรัษฎากร ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันว่าจำเลยเป็นทนายในฐานะตัวแทนบริษัทรับเงินชำระต่อศาลเป็นการกระทำลักษณะลูกจ้างกับนายจ้างในกิจการบริษัทได้รับยกเว้นไม่ต้องปิดอากรแสตมป์ตามประมวลรัษฎากรแก้ไขใหม่ข้อ ๒๘ (ฌ) จึงยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อจำเลยรับเงินในฐานตัวแทนบริษัทหาได้รับสำหรับตนไม่และกระทำในขอบเขตตแห่งปรกติธุระกิจซึ่งจำเลยเป็นทนายความของบริษัทจึงเข้าอยู่ในลักษณะการงานลูกจ้างนายจ้าง ได้รับยกเว้นตามข้อ ๒๘ ฌ แห่งบัญชีท้ายประมวลรัษฎากรแก้ไขใหม่ดังกล่าวนั้น
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
