คำฟ้องและคำให้การ
เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองนี้หาว่าร่วมกระทำผิดกับนายตี๋หรือสมศักดิ์ ไข่พิลาป นายตี๋หรือสมศักดิ์ ไข่พิลาป ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษนายตี๋หรือสมศักดิ์ ไข่พิลาป ไปแล้ว และสั่งให้โจทก์แยกฟ้องจำเลยทั้งสองนี้ซึ่งให้การปฏิเสธ โดยฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๒๙ มีนาคม ๒๕๑๓ เวลา ๑๙.๐๐ นาฬิกา จำเลยทั้งสองนี้กับนายตี๋หรือสมศักดิ์ ไขพิลาป ร่วมฉุดคร่าพานางระเบียบ นางสาวติ๋ว นางสาวติ๋ม ไปเพื่อการอนาจาร และร่วมกันข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายทั้งสามเข้าลักษณะเป็นการโทรมหญิง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖, ๒๗๘, ๒๘๑, ๒๘๔, ๘๓
จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วไม่เชื่อว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันฉุดคร่าและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย ฟังว่าผู้เสียหายยินยอมสมัครใจร่วมประเวณีกับจำเลย พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไม่เชื่อว่าจำเลยจะเป็นผู้ฉุดคร่าผู้เสียหายไปกระทำชำเรา และฟังว่าผู้เสียหายเป็นหญิงโสเภณีรับจ้างกระทำชำเรากับชาย แต่ผิดใจเรื่องค่าจ้างทำชำเรากับจำเลย คดีไม่พอฟังลงโทษจำเลยทั้งสอง และเห็นว่าเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี พิพากษายกฟ้องโจทก์ตลอดไปถึงนายตี๋หรือสมศักดิ์จำเลยด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้แก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิพากษายกฟ้องโจทก์ในส่วนที่เกี่ยวกับนายตี๋หรือสมศักดิ์
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อศาลชั้นต้นได้สั่งให้จำหน่ายคดีสำหรับนายแดงและนายหมัดหรือมัดจำเลยที่ปฏิเสธ ให้โจทก์ฟ้องเป็นคดีใหม่ คดีสำนวนเดิมจึงเหลือแต่นายตี๋หรือสมศักดิ์จำเลยผู้รับสารภาพซึ่งศาลชั้นต้นได้พิพากษาลงโทษไปแล้ว ส่วนนายแดงและนายหมัดหรือมัดนั้น โจทก์ได้ฟ้องเป็นคดีใหม่คือคดีที่มีปัญหามาสู่ศาลฎีกานี้ จะเห็นได้ว่าคดีสำนวนนี้ผู้มีสิทธิอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้นย่อมได้แก่คู่ความในคดีนี้เท่านั้น บุคคลนอกคดีไม่อาจสอดเข้ามาอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาคดีนี้ด้วยได้ นายตี๋หรือสมศักดิ์เป็นจำเลยในสำนวนคดีอื่นจึงมิใช่จำเลยอื่นที่มิได้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๓ แต่เป็นจำเลยในคดีอื่นที่ไม่มีทางที่จะอุทธรณ์เข้ามาในคดีนี้ต่างหาก ศาลอุทธรณ์จึงไม่มีอำนาจที่จะยกเอาเหตุซึ่งอยู่ในส่วนลักษณะคดีมาพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยในคดีที่แยกพิจารณาพิพากษาต่างหากจากคดีนี้ด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยในคดีนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
