คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขอใบเหยียบย่ำที่ดินทับที่ของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทอยู่ในใบเหยียบย่ำของโจทก์จริง แต่ที่วิวาทว่างเปล่า ปราศจากการครอบครองโจทก์หมดสิทธิพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ขอใบเหยียบย่ำไว้แล้วไม่ทำประโยชน์ใน ๒ ปี โจทก์สิ้นสิทธิแห่งการจับจองที่ดินตาม พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉะบับที่ ๖) ๒๔๗๙ มาตรา ๙ โจทก์จะอ้างว่าจำเลยเหยียบย่ำที่พิพาทไม่ชอบด้วย ก.ม.ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
