มาตรา 15 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ลักษณะ ๑ หลักทั่วไป
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
1,055 คดี
แม้จำเลยจะขับรถยนต์ด้วยความเร็วสูง ขับชิดขวา ไม่เปิดโคมไฟใหญ่ และไม่ให้สัญญาณ ถ้าโจทก์ไม่ขับรถยนต์ล้ำเส้นกึ่งกลางถนนเข้ามาชนรถยนต์ที่จำเลยขับในเส้นทางเดินรถของจำเลย ก็ไม่เป็นเหตุให้ชนกันได้ จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยมีส่วนประมาทเลินเล่อด้วย คำพิพากษาในคดีอาญาจะผูกพันแต่คู่ความเท่านั้น เมื่อจำเลยในคดีแพ่งไม่ได้เป็นคู่ความในคดีอาญา ศาลต้องวินิจฉัยข้อเท็จจริงตามพยานหลักฐานในคดีแพ่ง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.พ.พ. มาตรา 442
ป.วิ.พ. มาตรา 145
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 46
แม้จำเลยจะขับรถยนต์ด้วยความเร็วสูง ขับชิดขวา ไม่เปิดโคมไฟใหญ่ และไม่ให้สัญญาณ ถ้าโจทก์ไม่ขับรถยนต์ล้ำเส้นกึ่งกลางถนนเข้ามาชนรถยนต์ที่จำเลยขับในเส้นทางเดินรถของจำเลย ก็ไม่เป็นเหตุให้ชนกันได้ จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยมีส่วนประมาทเลินเล่อด้วย คำพิพากษาในคดีอาญาจะผูกพันแต่คู่ความเท่านั้น เมื่อจำเลยในคดีแพ่งไม่ได้เป็นคู่ความในคดีอาญา ศาลต้องวินิจฉัยข้อเท็จจริงตามพยานหลักฐานในคดีแพ่ง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.พ.พ. มาตรา 442
ป.วิ.พ. มาตรา 145
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 46
ในคดีอาญาที่โจทก์เคยถูกฟ้องกล่าวหาว่ากระทำผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ของจำเลยที่ 1 นั้น คำเบิกความอันเป็นเท็จที่จะเป็นข้อสำคัญในคดีดังกล่าวจะต้องเป็นคำเบิกความยืนยันว่า ได้รู้ได้เห็นว่าโจทก์ได้ฉกฉวยเอาทรัพย์ของจำเลยที่ 1 ไปซึ่งหน้า ฉะนั้น การที่จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 เบิกความในคดีดังกล่าวว่าไม่เคยขอยืมเงินโจทก์ ถึงหากจะเป็นความเท็จ ก็ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีอันจะพึงลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177ได้ ฎีกาโจทก์ในข้อนี้แม้จะเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ก็เป็นปัญ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 225
ป.วิ.อ. มาตรา 195
ป.วิ.พ. มาตรา 249
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ 1 ออกหมายค้น จำเลยที่ 2 ทำการค้นบ้านโจทก์ตามหมายค้นโดยไม่มีเจตนากลั่นแกล้งโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยมิชอบอันเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ก็ไม่ทำให้ผลคำพิพากษาเปลี่ยนแปลงไปซึ่งไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรรับไว้วินิจฉัย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 249
ฎีกาของโจทก์ที่ว่า จำเลยได้กรอกข้อความในใบมอบอำนาจที่โจทก์ได้ลงชื่อไว้ลับหลังโดยพลการ แล้วนำไปทำการโอนที่ดินของโจทก์จึงทำให้ใบมอบอำนาจไม่สมบูรณ์ แล้วนำไปแสดงต่อเจ้าหน้าที่เพื่อโอนที่ดิน ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เป็นฎีกาที่มิได้อ้างว่าจำเลยทำใบมอบอำนาจไปกรอกข้อความอย่างไร และไม่ได้ยืนยันว่าข้อความที่จำเลยกรอกลงในใบมอบอำนาจและนำไปแสดงต่อเจ้าหน้าที่เพื่อโอนที่ดินนั้นเป็นการปลอมหนังสือและใช้หนังสือปลอม จึงเป็นฎีกาไม่ชัดแจ้งและเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 249
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ในคดีความผิดต่อส่วนตัว โจทก์จะขอถอนฟ้องภายหลังคดีถึงที่สุดแล้วไม่ได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 35
ป.วิ.อ. มาตรา 36
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 147
ฎีกาคำพิพากษาต้องกระทำภายในกำหนด 1 เดือนมิใช่ 30วันนับแต่วันอ่านและการนับกำหนดเวลาต้องนับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ เมื่อศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2525 ครบกำหนด 1เดือนวันที่ 23 มีนาคม 2525 เมื่อจำเลยยื่นฎีกาวันที่24 มีนาคม 2525 จึงเกินกำหนดระยะเวลาที่จะฎีกาได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 216
ป.วิ.พ. มาตรา 22
การที่ทนายจำเลยนับกำหนดระยะเวลาในการยื่นฎีกาผิดพลาด ไม่ใช่เหตุที่ศาลจะสั่งขยายระยะเวลาในการยื่นฎีกาได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 216
ป.วิ.อ. มาตรา 23
การที่ทนายจำเลยนับกำหนดระยะเวลาในการยื่นฎีกาผิดพลาดไม่ใช่เหตุที่ศาลจะสั่งขยายระยะเวลาในการยื่นฎีกาได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.อ. มาตรา 216
ป.วิ.พ. มาตรา 23
นายประกันฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เรื่องผิดสัญญาประกัน โดยยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดอายุฎีกา อ้างว่าไม่ได้รับหมายนัดให้ไปฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เพราะเจ้าพนักงานเดินหมายปิดหมายผิดบ้าน ดังนี้ เมื่อปรากฏว่านายประกันมี ถิ่นที่อยู่สองแห่งและเคยมีการส่งหมายไปยังบ้านดังกล่าว ซึ่งนายประกันก็ได้รับหมายทุกนัด กรณีเช่นนี้จึงเป็นการส่งหมายโดยชอบแล้ว เมื่อนายประกันไม่ไปฟัง คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตามนัดจึงถือได้ว่าได้ทราบคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตั้งแต่วันอ่าน ขอยื่นฎีกา…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 216
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 79
ฎีกาจำเลยที่ว่าศาลชอบที่จะใช้ดุลพินิจให้จำเลยประกอบกิจการโรงงานได้ต่อไปจนกว่าจะได้รับอนุญาตนั้นเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่ตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2512 มาตรา44 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโรงงาน (ฉบับที่ 3)พ.ศ.2522 มาตรา 4 บัญญัติไว้ว่า นอกจากผู้ประกอบกิจการโรงงานโดยไม่ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานจะต้องได้รับโทษจำคุกหรือปรับ หรือทั้งจำทั้งปรับแล้วยังให้ศาลสั่งให้ผู้ประกอบกิจการโรงงานนั้นหยุดประกอบกิจการโรงงานด้วย ฉะนั้นข้อที่จำเลยฎีกาจึงเป็นข้…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 242
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ป.วิ.อ. มาตรา 15
จำเลยยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้ส่งเอกสารสัญญากู้ไปให้กองพิสูจน์หลักฐาน กรมตำรวจ ตรวจพิสูจน์ ศาลชั้นต้นมิได้มีคำสั่งในเรื่องนี้ คงมีคำสั่งในคำร้องของจำเลยฉบับเดียวกันนี้เพียงว่า ให้นำสำนวนคดีที่จำเลยอ้างมาผูกรวมไว้ เมื่อศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานจำเลยจนจำเลยแถลงหมดพยานไม่ติดใจสืบพยานต่อไป ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าคดีเสร็จการพิจารณาและนัดฟังคำพิพากษา โดยไม่มีฝ่ายใดหยิบยกเรื่องการตรวจพิสูจน์เอกสารขึ้นเพื่อการวินิจฉัยของศาลชั้นต้นอีกเลยดังนี้ ถือได้ว่า…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 99
ป.วิ.พ. มาตรา 129
ป.วิ.พ. มาตรา 187
ป.วิ.พ. มาตรา 225
ป.วิ.อ. มาตรา 15
จำเลยยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้ส่งเอกสารสัญญากู้ไปให้กองพิสูจน์หลักฐาน กรมตำรวจ ตรวจพิสูจน์ ศาลชั้นต้นมิได้มีคำสั่งในเรื่องนี้ คงมีคำสั่งในคำร้องของจำเลยฉบับเดียวกันนี้เพียงว่า ให้นำสำนวนคดีที่จำเลยอ้างมาผูกรวมไว้ เมื่อศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานจำเลยจนจำเลยแถลงหมดพยานไม่ติดใจสืบพยานต่อไป ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าคดีเสร็จการพิจารณาและนัดฟังคำพิพากษา โดยไม่มีฝ่ายใดหยิบยกเรื่องการตรวจพิสูจน์เอกสารขึ้นเพื่อการวินิจฉัยของศาลชั้นต้นอีกเลยดังนี้ ถือได้ว่า…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 99
ป.วิ.พ. มาตรา 129
ป.วิ.พ. มาตรา 187
ป.วิ.พ. มาตรา 225
ป.วิ.อ. มาตรา 15
พยานที่โจทก์อ้างมาเองเป็นสมุห์บัญชีธนาคารเบิกความเกี่ยวกับงานในหน้าที่ที่พยานปฏิบัติอยู่ แม้จะไม่เป็นประโยชน์แก่โจทก์ก็ไม่มีข้อต้องห้ามมิให้ศาลรับฟังคำเบิกความของพยานดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 95 แต่อย่างใด ในคดีอาญา จำเลยมีอำนาจนำพยานเข้าสืบพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของจำเลยได้โดยไม่จำต้องซักค้านพยานโจทก์ในข้อเท็จจริงที่จำเลยจะนำสืบพยานต่อไปได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 89
ป.วิ.พ. มาตรา 95
ในชั้นขอคืนของกลาง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าอุปกรณ์โต๊ะบิลเลียดเป็นของผู้ร้อง โจทก์มิได้อุทธรณ์หรือแก้อุทธรณ์ดังนั้นฎีกาของโจทก์ว่า อุปกรณ์ดังกล่าวไม่ใช่ของผู้ร้องจึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 15 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 15
ป.วิ.พ. มาตรา 249
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
