มาตรา 248 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ลักษณะ ๒ ฎีกา
การวินิจฉัยให้เป็นไปตามเสียงข้างมาก ถ้าคะแนนเสียงเท่ากันให้บังคับตามความเห็นของฝ่ายที่เห็นควรอนุญาตให้ฎีกา
มาตรานี้อ้างถึง
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
1,454 คดี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 363/2509
พ.ศ. 2509
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คดีที่ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงและศาลอุทธรณ์ก็ไม่รับวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงนั้นให้ ย่อมจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงอีกมิได้ เพราะข้อเท็จจริงนั้นมิได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249 ในกรณีที่ผู้เช่าผิดสัญญาเช่า โดยเอาห้องพิพาทไปให้เช่าช่วงอันเป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 544 นั้น การบอกเลิกสัญญาเช่าไม่จำต้องกำหนดให้เวลาผู้เช่าเหมือนดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 560 และ 566.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.พ.พ. มาตรา 544
ป.พ.พ. มาตรา 560
ป.พ.พ. มาตรา 566
ป.วิ.พ. มาตรา 224
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ป.วิ.พ. มาตรา 249
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 272/2509
พ.ศ. 2509
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คดีที่มีทุนทรัพย์ไม่เกิน 5,000 บาท ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมากนั้น แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งรับฎีกาของคู่ความมาลอยๆ โดยมิได้อ้างเหตุก็ตาม คู่ความก็ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 272/2509
พ.ศ. 2509
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คดีที่มีทุนทรัพย์ไม่เกิน 5,000 บาท ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมากนั้น แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งรับฎีกาของคู่ความมาลอยๆ โดยมิได้อ้างเหตุก็ตาม คู่ความก็ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2509
พ.ศ. 2509
สืบค้นที่ศาลฎีกา
โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้คืน จำเลยไม่ได้ปฏิเสธว่าไม่ได้รับเงินตามสัญญากู้ต่อสู้แต่ว่ากู้เพียง 3,000 บาทที่เขียนสัญญาเป็น 3,200 บาท โดยโจทก์คิดเอาดอกเบี้ยรวมเข้าไปด้วยแต่ในชั้นฎีกาจำเลยกลับฎีกาว่า โจทก์ไม่ได้มอบทรัพย์สินที่กู้ยืม สัญญากู้จึงเป็นสัญญาที่มีวัตถุประสงค์ต้องห้ามตามกฎหมาย ฯลฯ เป็นโมฆะเป็นฎีกาที่จำเลยตั้งข้อเท็จจริงขึ้นมาใหม่ให้เข้าข้อกฎหมายจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.พ.พ. มาตรา 653
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2509
พ.ศ. 2509
สืบค้นที่ศาลฎีกา
โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้คืน จำเลยไม่ได้ปฏิเสธว่าไม่ได้รับเงินตามสัญญากู้ต่อสู้แต่ว่ากู้เพียง 3,000 บาทที่เขียนสัญญาเป็น 3,200 บาท โดยโจทก์คิดเอาดอกเบี้ยรวมเข้าไปด้วยแต่ในชั้นฎีกาจำเลยกลับฎีกาว่า โจทก์ไม่ได้มอบทรัพย์สินที่กู้ยืม สัญญากู้จึงเป็นสัญญาที่มีวัตถุประสงค์ต้องห้ามตามกฎหมาย ฯลฯ เป็นโมฆะเป็นฎีกาที่จำเลยตั้งข้อเท็จจริงขึ้นมาใหม่ให้เข้าข้อกฎหมายจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.พ.พ. มาตรา 653
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ไม่ใช่ของจำเลยและจำเลยบุกรุกเข้ากรีดยางในที่พิพาทเมื่อตุลาคม 2507 โจทก์ฟ้องจำเลยเมื่อวันที่ 5มกราคม 2508 คดีโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความ การที่จำเลยฎีกาว่า ที่พิพาทเป็นของคนอื่นและควรนับอายุความตั้งแต่การบุกรุกครั้งแรกซึ่งขาดตอนไปแล้ว จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
การพิจารณาพิพากษาคดีรวมกันไม่ทำให้ทุนทรัพย์ของ แต่ละคดีเปลี่ยนแปลงไป การจะพิจารณาว่าคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่ยังต้องถือตามทุนทรัพย์ของแต่ละคดี เมื่อคดีใดมีทุนทรัพย์ไม่เกิน 5,000 บาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนหรือแก้ไขเล็กน้อยจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ฎีกาที่ว่า สัญญาเช่ามีข้อกำหนดว่าเมื่อผู้ให้เช่าต้องการบ้านเช่าคืนหรือผู้เช่าต้องการคืนบ้านเช่าจะต้องบอกให้รู้ล่วงหน้าเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนมีกำหนด 90 วัน ดังนั้นการที่โจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าและกำหนดให้จำเลยมอบบ้าน ที่เช่าภายใน 60 วัน แต่มาฟ้องเมื่อเกิน 90 วัน นั้น หนังสือ บอกเลิกสัญญาเช่าจึงไม่ชอบและโจทก์ฟ้องจำเลยโดยอาศัยหนังสือนั้นก็ไม่ชอบ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ฎีกาโจทก์ที่ว่าจำเลยบุกรุกที่พิพาทต่างที่ต่างเวลากัน โต้แย้งการวินิจฉัยข้อเท็จจริงของศาลล่างทั้งสองซึ่งฟังต้องกันว่า จำเลยเข้าครอบครองที่พิพาททั้งหมดในเวลาเดียวกัน และคดีโจทก์ขาดอายุความนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ฎีกาจำเลยที่คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่พิพาทไม่ใช่โจทก์ดังคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีที่โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยไม่ให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะใช้สิทธิปักเสาพาดสายไฟฟ้าเข้าบ้านของโจทก์นั้นเป็นประธาน การที่โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายมาด้วยนั้นเป็นเพียงส่วนประกอบ จึงเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ฎีกาโจทก์มีสาระสำคัญว่า สัญญาจะซื้อจะขายนาหมายจ.1 ได้ระงับไปเพราะข้อตกลงตามเอกสารล.1หรือไม่เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ไม่ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีสองสำนวนซึ่งศาลสั่งให้รวมพิจารณาเข้าด้วยกันและให้ทำแผนที่พิพาทร่วมกันนั้น แม้คดีทั้งสองสำนวนนี้จะพิพาทกันด้วยที่ดินตามโฉนดรายเดียวกันก็ตาม แต่เมื่อคู่ความและข้อพิพาทในแต่ละคดีแยกออกได้เป็น 2 คดีและพิพาทกันด้วยที่ดินคนละตอนกันเช่นนี้ การจะพิจารณาว่าต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่ ต้องพิจารณาจากทุนทรัพย์ในแต่ละคดีเป็นสำคัญ
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
โจทก์ฟ้องจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ปล่อยจำเลยพ้นข้อหาไปทั้งสองฐานศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าให้คืนเครื่องยนต์ของกลางพร้อมด้วยแท่นเครื่องให้แก่ผู้เสียหายนอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น คำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงเป็นการพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นในส่วนอาญา แต่พิพากษากลับในส่วนเรียกทรัพย์คืน จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ป.วิ.อ. มาตรา 219
ฎีกาจำเลยที่ว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ที่ให้นายสนั่นจำเลยเช่าหรือไม่และใครเป็นผู้ครอบครองนั้น เป็นฎีกาคัดค้านในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
