Supreme Court judgments

ใบสมัครสอบวิชาข้าราชการการพลเรือนและสมุดประวัติซึ่งข้าราชการเป็นผู้ทำนั้น ไม่ใช่หนังสือราชการ

ไปหลอกลวงว่าทางราชการเรี่ยไรเงิน แล้วออกใบรับเงินในตำแหน่งเสมียนตราและเซ็นชื่ออื่นแม้ไม่ใช่ชื่อของเจ้าพนักงานคนใด ก็เป็นผิดฐานปลอมหนังสือ ใบรับเงินเรี่ยไรปลอมซึ่งแสดงว่าทางราชการออกให้นั้นเป็นหนังสือราชการ แต่ไม่ใช่หนังสือสำคัญ

รูปถ่ายของจำเลยซึ่งบิดไว้ในใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวและประทับตราเจ้าพนักงานหลุดหายไปจำเลยจึงเอารูปมาบิดแทนนั้น ไม่เป็นผิดฐานปลอมหนังสือ

จำเลยทำหนังสือสัญญากู้ขึ้นฉะบับหนึ่งว่าตนกู้เงินของผู้มีชื่อ แม้ความจริงมิได้มี+การกู้เงินต่อกัน ก็ไม่เป็นผิดฐานปลอมหนังสือ

ความผิดฐานพาฝิ่นเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งตาม พรบ ฝิ่นบัญญัติโทษไว้ทั้งจำและปรับนั้น ศาลลงโทษจำคุกสถานเดียวได้ตาม+ลักษณอาญามาตรา 23

ยกฟ้อง

ยกฟ้อง

คดีต้องห้ามฎีกา แต่มีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ทำความเห็นแย้งซึ่งในความเห็นแย้งนั้นไม่มีคำอนุญาตให้ฎีกา ดังนี้ คู่ความจะฎีกาหาได้ไม่

เมื่อ มีฎีกาในปัญหาข้อ กฎหมาย ศาลล่างวินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันมาอย่างไรศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตามนั้น

ขัดที่ว่า ศาลอุทธรณ์ฟังในห้องสำนวนนั้นหรือไม่นั้น เป็นปัญหากฎหมาย

ปลอมหนังสือ ตั๋วพิมพ์รูปพรรณ์ การขีดเขียนโยงเส้นเพิ่มเติมขวัญม้าลงในแบบพิมพ์ตั๋วรูปพรรณให้ต่างไปจากที่เป็นจริงนั้น เป็นการปลอมหนังสือการกระทำที่จะเป็นผิดฐานปลอมหนังสือนั้นไม่จำต้องแก้หนังสือนั้นทุกแห่งหรือหลายตอน เมื่อแก้แห่งหนึ่ง …

ผู้ที่เคยเป็นครูใหญ๋โรงเรียนประชาบาลและเป็นผู้ออกใบสุทธินั้นแม้พ้นจากตำแหน่งครูใหญ่แล้ว ก็ทำใบสุทธิใหม่แทนใบสุทธิเดิมได้ ไม่เป็นปลอมหนังสือและแม้ใบสุทธิใหม่จะใส่ชื่อนักเรียนตามชื่อที่เปลี่ยนใหม่ ก็ไม่เป็นปลอมหนังสือ

ข้าหลวงประจำจังหวัดรับเงินไปเพื่อจัดซื้อไม้ทำที่ว่าการอำเภอในจังหวัดที่ตนรับราชการอยู่ แล้วยักยอกเสีย มีผิดตามมาตรา 131 ผู้ออกใบรับเงินลงวันรับเงินย้อนหลังขึ้นไปอันไม่ใช่ความจริงนั้นไม่เป็นปลอมหนังสือ ในคดียักยอก โจทก์ระบุวันกระทำ …

การเล่นบิลเลียดเกินเวลาในใบอนุญาตนั้น จะเป็นความผิดต่อเมื่อการเล่นนั้นได้มีการพะนันกัน คดีที่ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตาม ศาลล่างโดย ลงโทษปรับจำเลยนั้น ฎีกาได้แต่ข้อกฎหมาย และศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตาม ศาลล่าง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปลอมจดหมายของผู้มีชื่อและจัดพิมพ์โฆษณาจดหมายปลอมนั้น ทางพิจารณาโจทก์แถลงรับว่า ไม่มีการปลอมในต้นฉะบับจดหมายนั้น มีแต่ในใบโฆษณาดังนี้ ถือว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้อง

จำเลยปลอมใบกำกับสินค้าและจดข้อความเท็จลงในใบขนสินค้าเพื่อหลีกเลี่ยงค่าภาษี ต้องมีความผิดฐานปลอมหนังสือด้วย กฎหมายอาญา ม.222,224 ไม่แตกต่างกับ พ.ร.บ.ศุลกากร ม.99 ตามความหมายของ ม.120 แห่ง พ.ร.บ.ศุลกากร

ในคดีที่ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพะยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีแต่ศาลอุทธรณ์กลับให้ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นพิพารณาสืบพะยานแล้วพิพากใหม่ตามรูปคดีนั้นโจทก์ฎีกาได้

เมื่อจำเลยให้การปฏิเสธชั้นศาล ศาลจะฟังคำรับสารภาพชั้นสอบสวนตามลำพังมาลงโทษจำเลยไม่ได้ คดีที่โจทก์ฎีกาฝ่ายเดียวศาลฎีกามีอำนาจวินิจฉัยข้อเท็จจริง และยกฟ้องโจทก์ได้.

คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษา+ โดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อกฎหมายนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยในข้อเท็จจริงได้.

หนังสือใบอนุญาตร่อนหาแร่นั้นเป็นหนังสือราชการปลอมใบอนุญาตร่อนหาแร่โดยพิมพ์ลายนิ้วมือปลอมชื่อผู้อื่นที่มีนามในใบอนุญาตดังนี้ รัฐบาลและผู้มีชื่อตามหนังสือนั้นอาจได้รับความเสียหายได้ จำเลยต้องมีผิดฐานปลอมหนังสือ