Supreme Court judgments

ศาลชั้นต้นลงโทษตาม ม.251,59 จำคุก 3 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษตามมาตรา 254,59 จำคุก 1 ปีเป็นแก้มากฎีกาข้อเท็จจริงได้

บรรยายฟ้องมาแต่ว่า จำเลยที่ 1 - 2 - 3 ฝ่ายหนึ่งกับจำเลยที่ 4 - 5 อีกฝ่ายหนึ่งมีอาวุธวิวาททำร้ายกันจนเป็นเหตุให้พวกวิวาททำร้ายกันจนเป็นเหตุให้พวกวิวาทกันบางคนมีบาดเจ็บสาหัสขอให้ลงโทษตาม ม.256,258 แม้ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยคนใดเป็ …

ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายเจ้าทุกข์บาดเจ็บ ทางพิจารณาได้ความว่า เป็นเรื่องวิวาทกันระหว่างเจ้าทุกข์กับจำเลยที่ 1 สองคนเท่านั้นและไม่ได้ความว่าจำเลยที่ 1 ทำร้ายเจ้าทุกข์ฝ่ายเดียว ต้องยกฟ้อง

ฟ้องว่าจำเลย 2 คนสมัครใจวิวาทต่อสู้ทำร้ายกันและจำเลยที่ 2 ถึงบาดเจ็บขอให้ลงโทษตาม ม.254 ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยที่ 1 ทำร้ายจำเลยที่ 2 ถึงบาดเจ็บ และเป็นการทำร้ายแต่ฝ่ายเดียวก็ลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม ม.254 ได้

ฟ้องหาว่าจำเลยต่างใช้อาวุธเข้าทำร้ายร่างกายซึ่งกันแลกัน จนมีจำเลยคน 1 บาดเจ็บสาหัสถึงแม้จะไม่กล่าวว่าจำเลยวิวาทต่อสู้กัน ก็เข้าใจได้ว่าตามที่กล่าวนั้นเป็นกรณีวิวาท จำเลยที่ถูกบาดเจ็บถึงสาหัสในที่วิวาทก็ถูกลงตาม ม.258 ด้วย

โจทก์ฟ้องบรรยายความ+จำเลยสมัคร์ใจวิวาท+ร้ายกันเป็นเหตุให้คนตายและบาดเจ็บดังนี้เมื่อทางพิจารณาไม่ได้ความว่ามีการสมัครใจวิวาทต่อสู้กันแล้วแม้จะได้ความว่าใครทำร้ายใครต้องยกฟ้องโจทก์เหตุในส่วนลักษณคดี

สมัครใจวิวาททำร้ายฟ้องกันแลกัน ฝ่ายใดจะถือว่าตนเป็นผู้เสียหายฟ้องหากฝ่ายหนึ่งมิได้คดีอาญา 2 เรื่องมูลกรณีเดียวกัน แต่โจทก์ต่างคนกันแม้จะได้พิจารณารวมกันมาก็แต่เมื่อศาลได้แยกวินิจฉัยต่างหากจากกันแล้วดังนี้จะถือว่าข้อเท็จจริงที่ฟังไ …

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย 8 ปี ตามมาตรา 251 แห่งกฎหมายอาญา ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษตามมาตรา 254 จำคุก 2 ปีดังนี้ เป็นแก้มากฎีกาในข้อเท็จจริงได้

ประกาศให้บำเหน็จแก่ผู้นำจับผู้กระทำผิดต่อการภาษีอากร ร.ศ.121 อัยยการมีอำนาจฟ้องเรียกเงินค่าสินบนนำจับผู้กระทำผิดต่อการภาษีอากรได้โดยมิต้องเสียค่าธรรมเนียมเมื่อเจ้าพนักงานสัญญาจะให้เงินสินบนแก่ผู้นำจับแล้วดังนี้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ …

โจทก์กล่าวในฟ้องว่าเจ้าพนักงานสอบสวนได้สอบสวนแล้ว และจำเลยไม่ปฏิเสธต้องสันนิษฐานว่าได้มีการสอบสวนมาก่อนแล้ว

อัยยการไม่มีอำนาจฟ้องเรียกเงินค่านำจับผู้กระทำผิด พ.ร.บ.ชั่วตวงวัดแทนผู้นำจับอำนาจฟ้องความเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนศาลยกขึ้นพิจารณาได้เองโดยคู่ความไม่ต้องยกขึ้นโต้เถียงไว้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลย 5 คนแย่งกันเปน 2 พวกใช้สาตราวุธวิวาททำร้ายร่างกายกันบาดเจ็บจำเลยรับสารภาพฝ่ายโจทก์จำเลยไม่สืบพะยานดังนี้ จะลงโทษจำเลยตาม ม.254 มิได้

ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุก 3 เดือนตาม ม.254 ศาลอุทธรณ์แก้จำคุก 2 ปี ตาม ม.256 เช่นนี้เป็นการแก้น้อยฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ ปัญหาข้อเท็จจริงปัญหาข้อที่ว่าบาดแผลสาหัสหรือไม่นั้นในคดีนี้เป็นปัญหาข้อเท็จจริง

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 321 แลในฟ้องตอนหนึ่งกล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยด้วย แต่คำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างมาตรา 72 ขึ้นมา แลจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกประการดังน …

ฟ้องว่าลักทรัพย์และขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์จะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้

คดีที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินค่าเลี้ยงดูตามสัญญายอมนั้น จัดเข้าเป็นคดีที่ขอให้ศาลบังคับจำเลยอย่างอื่นนอกจากเรียกทุนทรัพย์ตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาความแพ่ง ร.ศ.127 ม.144 คดีมีปัญหาข้อกฎหมายย่อมอุทธรณ์ได้เสมอ ไม่จำกัดว่าเป็นคด …

อย่างไรเรียกว่าเป็นสัญญาที่มีวัตถุประสงค์ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน จำเลยวานโจทก์ไปประกันตัวผู้ตัองหาในคดีอาญาจากศาล โดยทำสัญญาให้ไว้ว่า ถ้าผู้ต้องหาหลบหนีเป็นเหตุให้ศาลปรับโจทก์ จำเลยจะยอมใช้ค่าปรับแทนให้ …

ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.256 มีกำหนด 4 ปีศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษ 2 ปีตามม.254 ดังนี้ เป็นแก้น้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 767-768/2466 ที่ 221/2468 แล 186/2478 ไม่เสนอ

ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหาข้อเท็จจริง คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกไม่เกิน 1 ปี แม้ศาลอุทธรณ์วางโทษน้อยลงและให้รอการลงอาญาก็ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

คำบรรยายฟ้อง ตัดสินพฤตติการณ์ซึ่งถือได้ว่าใบชัณสูตร์บาดแผลเป็นส่วน 1 ของฟ้อง