เนื้อความคำพิพากษา
ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยแพ้ความ พ.ร.บ. ต้องโอนกรรมสิทธิ์ที่นา ๖ แปลงให้ พ. ตามคำพิพากษาของศาล พ.ได้เข้าปกครองที่ทำนาทั้ง ๖ แปลงนั้นแต่ พ.ศ. ๒๔๗๑ แต่พึ่งจะถอนชื่อนออกโฉนดโอนกรรมสิทธิ์กันในปี พ.ศ. ๒๔๗๔ เงินค่านาสำหรับปี พ.ศ. ๒๔๗๓ ค้างอยู่เจ้าพนักงานยังมิได้รับเงินแต่ไม่ปรากฎว่าเจ้าพนักงานได้เรียกร้องเร่งรัดเก็บเงินค่านาจาก พ. กับพวกประการใด ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม พ.ร.บ. เก็บเงินค่านา ร.ศ.๑๑๙ ม. ๑๒ ได้บัญญัติให้ผู้ทำนาเป็นผู้ต้องเสียค่านา แต่ถ้าเจ้าพนักงานจะเก็บเงินค่านาจากผู้ทำนามิได้เจ้าของนาจึงต้องเป็นผู้รับผิดชอบแทน เมื่อไม่ปรากฏว่าเจ้าพนักงานได้เรียกร้องเร่งรัดเงินค่านาจาก พ. กับพวกแล้วโจทก์ก็ยังไม่มีสิทธิเรียกร้องเอาจากจำเลยได้ ให้ยกฎีกาโจทก์ ยืนตามศาลล่างทั้ง ๒
