คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนกับความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯให้ลงโทษประหารชีวิตจำเลยและริบปลอกกระสุนปืนของกลาง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "
ที่จำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยฟังไม่ได้ว่าเป็นการฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนนั้นข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยได้รับจ้างผู้อื่นฆ่าผู้ตายเป็นเงิน100,000 บาท การกระทำของจำเลยจึงถือได้ว่าเป็นการฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1371/2508 ระหว่างอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์นายแดง ปุ้ยหลวง กับพวก
จำเลยฎีกาจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้น แต่ที่จำเลยฎีกาว่า คำรับสารภาพของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษ ควรลดโทษให้จำเลยนั้นข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยกระทำความผิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2527แล้วหลบหนีไป ต่อมาวันที่ 26 มกราคม 2528 จำเลยจึงถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับ ประจักษ์พยานโจทก์ก็มีนายทองอยู่ พงษ์นเรศแต่ปากเดียว
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยถูกจับแล้วจำเลยได้รับต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจผู้จับและต่อพนักงานสอบสวน ได้ชี้ที่เกิดเหตุและแสดงแผนประทุษกรรมให้ถ่ายภาพประกอบคดีไว้นับว่าคำรับสารภาพของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ควรลดโทษให้จำเลยได้ฎีกาของจำเลยข้อนี้ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า ลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 ประกอบด้วยมาตรา 52(2) ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514ข้อ 1 คงจำคุกจำเลยตลอดชีวิต นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์"
