คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ จำเลยรับบสารภาพตามข้อหาว่า จำเลยมีไม้สักแปรรูปแล้ว ๑๖๖ แผ่นคิดได้ ๔.๕๐ ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครอง โดยมิได้รับอนุญาติ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิด ให้ปรับ ๑๐ บาท ส่วนไม้ของกลางไม่สมควรริบ ให้คืน
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ริบไม้ของกลาง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามความในมาตรา ๗๔ แห่งพ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มีว่า "บรรดาไม้หรือของป่าอันได้มาหรือมีไว้เนื่องจากการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ ให้ริบเสียทั้งสิน" ความคิดในเรื่องนี้ ก็คือการมีไม้สักแปรรูปไว้ในครอบครองจำนวนเกิน ๐.๒๐ เมตรลูกบาศก์ โดยไม่ได้รับอนุญาต ไม้สักของกลางจึงเป็นไม้ที่มีไว้เเนื่องจากการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้ ฉะนั้นจึงต้องริบตามมาตรา ๗๔ ดังที่เคยวินิจฉัยไว้ในคำพิพากษาฎีกาที่ ๕๕๐/๒๔๘๘.
Result
จึงพิพากษายืน