คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายสุราซึ่งทำในราชอาณาจักรให้แก่นายทัง มานะบุตร โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานสรรพสามิตต์ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องจริง พิพากษาปรับจำเลย 150 บาทตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 40 ส่วนสุราของกลางปรากฏว่า จำเลยได้ขายให้นายทัง และกรรมสิทธิ์เปลี่ยนไปเป็นของนายทังแล้วตามกฎหมาย นายทังมิได้เป็นจำเลยด้วยจึงไม่ริบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าสุรารายนี้จำเลยได้ขายให้แก่นายทัง และกรรมสิทธิ์ตกเป็นของนายทังแล้ว ทั้งตามข้อเท็จจริง ก็ไม่ปรากฏว่า นายทังได้รู้เห็นในการกระทำผิดของจำเลยศาลล่างทั้ง 2 ไม่ริบสุรา ชอบแล้วคงพิพากษายืน
