คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยตั้งร้านจำหน่ายสุรามีสุราของรัฐบาลขวดหนึ่งดีกรีต่ำกว่าดีกรีที่แท้จริง ๗ ดีกรีเศษ (ดีกรีที่แท้จริง ๒๘ ดีกรี) โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าสุรานี้โจทก์สืบไม่ได้ว่าได้ถูกเจือปนมาก่อนหรือเมื่อมาอยู่ที่จำเลยหรือจำเลยได้เจือปนขึ้นเอง จำเลยจึงไม่มีผิด ศาลฎีกาตัดสินว่าตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๙ บัญญัติไว้ว่าถ้าน้ำสุราอยู่ในความพิทักษ์ควบคุมของผู้ขายได้เปลี่ยนแปลงไป ผู้ขายก็ย่อมมีความผิดเรื่องนี้โจทก์ได้นำพะยานหลักฐานสืบได้พอแล้ว จำเลยจึงย่อมมีผิด
Result
จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลเดิมปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน พ.ศ.๒๔๖๗ ม.๕ และ๒๔๗๖ และ จ.ศ.๑๒๔๘ ม.๔๗
