Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 56803)

พ.ศ. 2535 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกา แต่ต่อมาศาลชั้นต้นมีคำสั่งใหม่ว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่ ห้ามมิให้ฎีกาเนื่องจากทุนทรัพย์ไม่เกิน 200,000 บาท และการที่ศาลมีคำสั่งให้รับฎีกาจึงเป็น คำสั่งที่สั่งไปโดยผิดหลงจึงให้เพิกถอนคำสั่งเดิมตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 และมีคำสั่งไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เห็นว่า โจทก์ได้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลอุทธรณ์ มีสิทธินำเอกสารหมาย ล.1 มาวินิจฉัยเป็นข้อแพ้ชนะคดีได้ หรือไม่ นอกจากนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่ ก็มิได้บัญญัติให้รวมถึงคดีที่ว่ากล่าวกันมา ก่อนใช้กฎหมายใหม่เพียงแต่ระบุให้ใช้เมื่อพ้นกำหนด 60 วัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป เท่านั้น ฉะนั้น โจทก์จึงยังคงมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ โปรดมีคำสั่ง ให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกไปจากที่พิพาท และให้จำเลยรื้อถอนลวดหนามออกไปจากที่พิพาท ส่วนคำขออื่นให้ยกศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 59)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 69)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2534 มาตรา 2 กำหนด ให้มาตรา 18 ที่ยกเลิกมาตรา 248 เดิมและ ให้ใช้ข้อความใหม่แทน โดยให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด 60 วัน นับแต่วันประกาศใน ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป เป็นกฎหมายวิธีพิจารณาว่าด้วย ข้อห้ามฎีกาในคดีแพ่ง ย่อมมีผลให้ใช้บังคับทันทีตามวันเวลาที่ กำหนดไว้ โดยไม่คำนึงว่าจะเป็นคดีที่มีมาก่อนหรือหลังจากกฎหมาย แก้ไขเมื่อโจทก์ยื่นฎีกาหลังจากที่กฎหมายแก้ไขใหม่บังคับแล้ว จึงต้องบังคับตามกฎหมายที่แก้ไขแล้วที่โจทก์อ้างว่าศาลอุทธรณ์รับฟังเอกสารหมาย ล.1 ไม่ได้เพราะมิใช่ต้นฉบับนั้น แม้จะเป็นข้อกฎหมาย แต่เอกสารดังกล่าวจำเลยให้โจทก์ตรวจดูตอนตอบคำถามค้าน โจทก์รับว่าได้ทำไว้จริง กรณีเช่นนี้เป็นเรื่องที่คู่ความรับกันว่าถูกต้อง ศาลย่อมรับฟัง สำเนาเอกสารแทนต้นฉบับได้ ข้อกฎหมายดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระ แก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

Provisions the court ruled on

ป.วิ.พ. Section 249 ป.วิ.พ. Section 252

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1355/2535นายศิริ สินธุนาวาโจทก์จ่าเอกประสพศักดิ์ นาคนิยมจำเลยนายศิริ สินธุนาวา โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 249, ม. 252ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกา แต่ต่อมาศาลชั้นต้นมีคำสั่งใหม่ว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่ ห้ามมิให้ฎีกาเนื่องจากทุนทรัพย์ไม่เกิน 200,000 บาท และการที่ศาลมีคำสั่งให้รับฎีกาจึงเป็น คำสั่งที่สั่งไปโดยผิดหลงจึงให้เพิกถอนคำสั่งเดิมตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 และมีคำสั่งไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เห็นว่า โจทก์ได้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลอุทธรณ์ มีสิทธินำเอกสารหมาย ล.1 มาวินิจฉัยเป็นข้อแพ้ชนะคดีได้ หรือไม่ นอกจากนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่ ก็มิได้บัญญัติให้รวมถึงคดีที่ว่ากล่าวกันมา ก่อนใช้กฎหมายใหม่เพียงแต่ระบุให้ใช้เมื่อพ้นกำหนด 60 วัน

นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป เท่านั้น ฉะนั้น โจทก์จึงยังคงมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ โปรดมีคำสั่ง ให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกไปจากที่พิพาท และให้จำเลยรื้อถอนลวดหนามออกไปจากที่พิพาท ส่วนคำขออื่นให้ยกศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 59)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 69)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2534 มาตรา 2 กำหนด ให้มาตรา 18 ที่ยกเลิกมาตรา 248 เดิมและ ให้ใช้ข้อความใหม่แทน โดยให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด 60 วัน

นับแต่วันประกาศใน ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป เป็นกฎหมายวิธีพิจารณาว่าด้วย ข้อห้ามฎีกาในคดีแพ่ง ย่อมมีผลให้ใช้บังคับทันทีตามวันเวลาที่ กำหนดไว้ โดยไม่คำนึงว่าจะเป็นคดีที่มีมาก่อนหรือหลังจากกฎหมาย แก้ไขเมื่อโจทก์ยื่นฎีกาหลังจากที่กฎหมายแก้ไขใหม่บังคับแล้ว จึงต้องบังคับตามกฎหมายที่แก้ไขแล้วที่โจทก์อ้างว่าศาลอุทธรณ์รับฟังเอกสารหมาย ล.1 ไม่ได้เพราะมิใช่ต้นฉบับนั้น แม้จะเป็นข้อกฎหมาย แต่เอกสารดังกล่าวจำเลยให้โจทก์ตรวจดูตอนตอบคำถามค้าน โจทก์รับว่าได้ทำไว้จริง กรณีเช่นนี้เป็นเรื่องที่คู่ความรับกันว่าถูกต้อง ศาลย่อมรับฟัง สำเนาเอกสารแทนต้นฉบับได้ ข้อกฎหมายดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระ แก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

Matter details

Panel of judges: ก้าน อันนานนท์ · อุดม เฟื่องฟุ้ง · อัมพร ทองประยูร
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 57032)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าฎีกาโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ใช่ข้อกฎหมายเมื่อราคาทรัพย์สินที่พิพาทไม่เกินสองแสนบาท จึงต้องห้ามฎีกาไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 56808)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ทุนทรัพย์ ชั้นฎีกาไม่เกิน 200,000 บาท ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขโดย พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมาย…

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 56801)

ความว่า โจทก์ยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาโจทก์เป็น การโต้เถียงข้อเท็จจริงเพื่อนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมาย จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 ไม่รับฎีกาของโจท…

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 56830)

ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาของจำเลยทั้งสองเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้มีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาเป็นที่ดินพิพาทซึ่งคำนวณราคาทรัพย์ไว้ในศาลชั้นต้นไม่เกินสองแสนบาทจึงเป็นคดีที่มี…

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 56963)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาข้อกฎหมาย ที่ว่าโจทก์ทำสัญญาให้เช่าแทนมารดาโดยไม่มีหนังสือตั้งตัวแทน สัญญาเช่าจึงบังคับไม่ได้ ห้ามฟ้องร้องบังคับคดีนั้นเป็น ข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดี ฎีกานอ…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.