คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยกับพวกได้ทำการปล้นทรัพย์สำเร็จแล้ว จำเลยกับพวกจับเอาตัวเจ้าทรัพย์ไปฆ่าเสียดังนี้ ศาลเดิมตัดสินลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๖ ซึ่งเป็นบทหนักกะทงเดียว ให้ประหารชีวิตจำเลย แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยเป็นผู้ลงมือยิงเจ้าทรัพย์ จึงลดโทษให้ตาม ม.๕๗-๓๗ คงจำคุก ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่า จำเลยมีผิดฐานปล้นทำให้คนตายตาม ม.๓๐๑ ให้จำคุกจำเลยไว้ตลอดชีวิต
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยกับพวกได้ฆ่าเจ้าทรัพย์เพื่อจะปกปิดการทำผิดหรือเพื่อหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญา แม้จะไม่ปรากฏว่าจำเลยเป็นผู้ลงมือฆ่าเจ้าทรัพย์ก็ดี จำเลยกับพวกก็ได้สมคบกันมาแต่แรกและทำการสำเร็จตลอดมา จำเลยมีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๖ จึงแก้คำตัดสินศาลอุทธรณ์ให้ประหารชีวิตจำเลย(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - นาย+ศาลอุทธรณ์ - พระยาสุศนะเรศร์
