คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ร้องขอรับชำระหนี้โดยอ้างว่าได้ขายผ้าให้จำเลยก่อนจำเลยถูกศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์ จำเลยออกเช็คล่วงหน้าลงวันที่หลังวันที่ศาลสั่งพิทักษ์ทรัพย์ 4 ฉบับ เพื่อชำระหนี้นี้ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สอบสวนแล้วทำความเห็นเสนอศาลแพ่งว่าตามพยานหลักฐานของผู้ร้อง ฟังไม่ได้ว่ามีการซื้อขายผ้ากัน มูลหนี้ตามเช็คทั้ง 4 ฉบับเกิดหลังวันพิทักษ์ทรัพย์ ขอให้ยกคำร้อง ศาลแพ่งเห็นชอบ
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ฟังไม่ได้ว่ามีการขายผ้ากันดังที่ผู้ร้องอ้าง ลูกหนี้ต้องรับผิดต่อผู้ร้องในฐานะที่ผู้ร้องเป็นผู้ทรงเช็คเท่านั้น มูลหนี้จึงเกิดในวันที่ลงในเช็ค เมื่อวันเหล่านี้เป็นวันหลังจากวันพิทักษ์ทรัพย์ คำขอรับชำระหนี้จึงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 94.
