คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสามได้สมคบกันใช้กำลังกายบังคับน.ส.บัวไขแล้วผลัดกันข่มขืนกระทำชำเราขืนใจ น.ส.บัวไขซึ่งมิใช่ภรรยาของตนจนสำเร็จความใคร่ 1 ครั้ง จนได้รับบาดแผลฟกช้ำพนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธเมื่อสืบพยานโจทก์ได้ 5 ปากจำเลยยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมคำให้การว่าฟ้องโจทก์เป็นความผิดต่อส่วนตัว โจทก์มิได้กล่าวในฟ้องว่าเจ้าทุกข์ได้มอบคดีให้พนักงานอัยการว่ากล่าว ศาลไม่ควรรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยเพิ่มเติมคำให้การได้ ในวันเดียวกันนั้นโจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่าคดีนี้ น.ส.บัวไขผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นฟ้องร้องจำเลยทั้งสามตามกฎหมายแล้ว
ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องได้เช่นเดียวกันแล้วพิจารณาคดีต่อมา แล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 243, 63 ให้จำคุกคนละ 6 ปีจำเลยทั้งสามอุทธรณ์คัดค้านในข้อเพิ่มเติมฟ้องและข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกาต่อมาศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้วในปัญหาข้อกฎหมายตามฎีกาของจำเลยที่ว่าโจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าว ศาลควรยกฟ้องไม่ควรอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง เพราะทำให้จำเลยเสียเปรียบนั้นเห็นว่าฟ้องของโจทก์คดีนี้ปรากฏอยู่แล้วว่าพนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลไว้ชั้นหนึ่งแล้วการฟ้องเอาโทษแก่ผู้กระทำผิดกฎหมายตามข้อหาของโจทก์นั้น
กฎหมายบังคับให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าวต่อเมื่อผู้ที่ถูกกระทำร้ายมาร้องทุกข์ และห้ามมิให้พนักงานสอบสวนทำการสอบสวนเว้นแต่จะมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ เมื่อพนักงานสอบสวนได้ทำการสอบสวนคดีนี้แล้ว เบื้องต้นย่อมฟังไว้ก่อนว่าเจ้าทุกข์ในคดีนี้ได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นฟ้องร้องจำเลยตามกฎหมายแล้ว พนักงานสอบสวนจึงได้ทำการสอบสวนความผิดของจำเลย และทางพิจารณาก็ได้ความว่า น.ส.บัวไขผู้เสียหายได้ไปแจ้งความร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานตำรวจสถานีตำรวจอำเภองาวกล่าวหาว่าจำเลยทั้งสามเป็นผู้ข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายและขอให้เจ้าพนักงานจับกุมจำเลยทั้งสามมาดำเนินคดี ฟ้องของโจทก์จึงชอบที่จะดำเนินการพิจารณาไป จะยกฟ้องตามที่จำเลยฎีกาหาได้ไม่ ส่วนที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องมานั้นก็เป็นการเพิ่มเติมรายละเอียดซึ่งมิได้กล่าวไว้ในฟ้องให้ชัดแจ้งขั้นเท่านั้น ตามรูปเรื่องแห่งคดีก็เห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ในข้อที่มิได้กล่าวไว้นั้น
ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องชอบแล้ว ส่วนในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาคงพิพากษายืนให้ยกฎีกาจำเลย
