คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยเป็นเด็กอายุ ๙ ขวบ ได้กระทำผิดฐานลักทรัพย์มาแล้วครั้งหนึ่ง ศาลได้เรียกประกันทานบน ยังไม่ถึงเดือนก็ไปกระทำความผิดขึ้นอีกโจทก์จึงฟ้องศาลขอให้ลงโทษแลเพิ่มโทษ ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๘๘-๗๒ พิพากษาให้ส่งตัวจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดานมีกำหนด ๕ ปี ตามมาตรา ๕๗ ข้อ ๓
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าไม่ควรเพิ่มโทษจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการที่ศาลให้ส่งตัวจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดานนั้นไม่ใช่โทษ ฉะนั้นปัญหาเรื่องเพิ่มโทษจึงไม่ต้องวินิจฉัย ให้ยกฎีกาจำเลย