คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ใช้ปืนยิงนายแวบือราเฮงหลายนัดด้วยเจตนาฆ่า นายแวบีลราเฮงได้วิ่งหนีไปเสีย จึงไม่ถึงแก่ความตาย แต่ผลแห่งการกระทำของจำเลยเกิดแก่เด็กชายรอแมโดยกระสุนที่จำเลยยิงนายแวบือราเฮงได้พลาดไปถูกเด็กชายรอแมถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 60, 80
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยพยายามฆ่าผู้เสียหาย ข้อหาฆ่าผู้ตายยังเป็นที่สงสัยพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 288, 80 จำคุก 10 ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยกระทำความผิดตามฟ้องทุกข้อหา พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 288, 60, 80 ลงโทษตามมาตรา 288, 60 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุด จำคุก 20 ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยใช้ปืนยิงผู้เสียหาย 3 นัด ด้วยเจตนาฆ่า นัดแรกไม่ถูกผู้ใด นัดที่สองกระสุนพลาดไปถูกเด็กชายรอแมถึงแก่ความตาย และนัดที่สามไม่ถูกผู้ใด แล้ววินิจฉัยว่าที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดหลายกระทงนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นด้วย เพราะโจทก์มิได้ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดหลายกระทงตามฟ้องและตามข้อเท็จจริงเป็นการกระทำผิดกรรมเดียวละเมิดกฎหมายหลายบท คือ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 บทหนึ่ง และมาตรา 288, 60 อีกบทหนึ่ง ซึ่งต้องลงโทษจำเลยตามกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90
Result
พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 60 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
