คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าที่ดินและอาคารของโจทก์เพื่อทำกิจการโรงพยาบาลมีกำหนด 10 ปี จำเลยได้เข้าครอบครองที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ได้รับมอบเครื่องใช้ต่าง ๆ ในอาคารที่เช่าเรียบร้อยแล้วต่อมาโจทก์ได้เข้าตรวจสอบทรัพย์สินที่เช่า พบว่าจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญาเช่าโดยไม่ให้ธนาคารค้ำประกันความเสียหายของทรัพย์สินที่เช่า จำเลยไม่รักษาและบูรณะทรัพย์สินที่เช่าจนก่อให้เกิดความเสียหายโจทก์แจ้งความเสียหายดังกล่าวให้จำเลยทราบและให้ซ่อมแซมแก้ไขให้เรียบร้อย จำเลยเพิกเฉย จึงเป็นการผิดสัญญา โจทก์บอกเลิกการเช่าแล้ว ขอให้บังคับจำเลยและบริวารออกจากที่ดินและอาคารที่เช่าและใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า สัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยเกิดจากความไว้เนื้อเชื่อใจกัน ในทางปฏิบัติโจทก์จำเลยจึงมิได้ยึดถือข้อความในสัญญาเช่าเป็นสำคัญ ตามสัญญาเช่าข้อที่ระบุให้จำเลยต้องให้ธนาคารทำหนังสือค้ำประกันความเสียหายในทรัพย์สินที่เช่า
โจทก์ได้ขอให้จำเลยสั่งจ่ายเช็คให้โจทก์ยึดถือไว้แทน ซึ่งจำเลยก็ได้สั่งจ่ายให้โจทก์ยึดถือไว้ จำเลยได้ปฏิบัติตามสัญญาเช่าโดยได้บำรุงรักษาทรัพย์สินที่เช่าทุกอย่างเป็นอย่างดีและใช้การได้ และต่อสู้ในข้ออื่นอีกขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ออกเช็คให้โจทก์ยึดไว้แทนการที่จำเลยให้ธนาคารทำหนังสือค้ำประกันความเสียหายในทรัพย์ที่เช่าตามข้อกำหนดในสัญญาเช่าข้อ 6 โจทก์มีหนังสือให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาข้อดังกล่าววันทำสัญญาเช่า 2 ปีเศษและโจทก์เพิ่งมอบคืนเช็คให้จำเลยหลังจากที่โจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าแก่จำเลยแล้ว แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่าข้อเท็จจริงดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าโจทก์มิได้ถือเรื่องการจัดให้ธนาคารทำหนังสือค้ำประกันเป็นเรื่องสำคัญ จึงได้ยินยอมให้จำเลยสั่งจ่ายเช็คมีจำนวนเงิน 200,000 บาทให้โจทก์ยึดถือไว้แทนหนังสือค้ำประกันของธนาคาร
กรณีถือได้ว่าโจทก์ได้สละผลบังคับตามสัญญาเช่าข้อ 6 นั้นเสียแล้ว แม้ภายหลังเมื่อโจทก์บอกเลิกสัญญาเช่า จำเลยได้มีหนังสือตอบขอผัดผ่อนการที่จะปฏิบัติตามสัญญาเช่าข้อ 6 ต่อไปอีก ก็ไม่อาจทำให้ผลบังคับของสัญญาเช่าซึ่งโจทก์สละไปแล้วกับมีผลบังคับได้อีกจำเลยไม่เป็นผู้ผิดสัญญาเช่า โจทก์ไม่มีสิทธิบอกเลิกสัญญาเช่าและฟ้องขับไล่จำเลยได้พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
