คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้การยื่นคำร้องขอคืนเงินภาษีอากร (ค.10) ถือเป็นการยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม (ภ.พ.30) เพิ่มเติมเพื่อขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มด้วย และหรืออนุมัติให้การยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม (ภ.พ.30) เพิ่มเติมเป็นการยืนยันและใช้สิทธิเรียกร้องการขอคืนภาษีอากรตามคำร้องขอคืนภาษีอากร (ค.10) ให้จำเลยคืนเงินภาษีอากรแก่โจทก์ตามคำร้องขอคืนเงินภาษีอากร (ค. 10) เลขที่ 0208/49 ถึง 0212/49 ลงวันที่ 12 เมษายน 2549 และหรือตามแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่ม (ภ.พ. 30) เพิ่มเติม สำหรับเดือนภาษีมีนาคมถึงเดือนกรกฎาคม 2546 ให้จำเลยคืนเงินภาษีอากร 7,741,068.19 บาท แก่โจทก์ พร้อมทั้งดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 1 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนของเงินภาษีอากรที่มีสิทธิได้รับคืนโดยไม่ทบต้น
คำนวณถึงวันฟ้อง วันที่ 9 ตุลาคม 2552 เป็นระยะเวลา 39 เดือน คิดเป็นดอกเบี้ย 3,019,016.52 บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 10,760,084.71 บาท และดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 1 ต่อเดือนของต้นเงิน 7,741,068.19 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์
จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้เพิกถอนหนังสือแจ้งไม่คืนเงินภาษีอากร ที่ กค 0724/023 ลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2550 คำวินิจฉัยเลขที่ กค 0722/7199 ลงวันที่ 2 กันยายน 2552 คำวินิจฉัยเลขที่ 073/2552 ลงวันที่ 14 สิงหาคม 2552 หนังสือแจ้งไม่คืนภาษีอากร ที่ กค.0722/100 ลงวันที่ 6 พฤศจิกายน 2551 ให้จำเลยคืนเงินภาษีอากร 7,741,068.19 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 1 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนนับถัดจากวันครบกำหนดเวลา 3 เดือน นับแต่วันยื่นคำร้องขอคืนเงินภาษีอากรในวันที่ 12 เมษายน 2549 เป็นต้นไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ ดอกเบี้ยนับถึงวันฟ้องไม่เกิน 3,019,016.52 บาท ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความ 10,000 บาท
จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า มีปัญหาตามอุทธรณ์ของจำเลยว่า จำเลยต้องคืนภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับเดือนภาษีมีนาคมถึงเดือนกรกฎาคม 2546 ให้แก่โจทก์หรือไม่ เห็นว่า ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 84 บัญญัติให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนที่มีเครดิตภาษีเหลืออยู่มีสิทธินำเครดิตภาษีดังกล่าวไปชำระภาษีมูลค่าเพิ่มในเดือนถัดไป หรือมีสิทธิขอคืนพร้อมกับการยื่นแบบแสดงรายการภาษีของเดือนภาษีนั้น และมาตรา 84/1 วรรคหนึ่ง (1) บัญญัติว่า ในกรณีที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนมิได้ขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 84 ให้มีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนภาษีได้ภายในกำหนด 3 ปี นับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีที่มีการขอคืนนั้น ดังนั้น
การที่โจทก์ยื่นคำร้องขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับเดือนภาษีมีนาคมถึงเดือนกรกฎาคม 2546 ในวันที่ 12 เมษายน 2549 จึงเป็นการยื่นภายในกำหนด 3 ปี นับแต่วันพ้นกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการภาษีสำหรับเดือนภาษีที่มีการขอคืนแล้ว จำเลยจึงต้องคืนเงินภาษีมูลค่าเพิ่ม 7,741,068.19 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 1 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนของเงินภาษีจำนวนดังกล่าว แต่ที่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้จำเลยคืนเงินภาษีมูลค่าเพิ่มจำนวนดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 1 ต่อเดือนหรือเศษของเดือน นับถัดจากวันครบกำหนด 3 เดือน นับแต่วันยื่นคำร้องขอคืนเงินภาษีอากรเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นั้น ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 4 ทศ วรรคสอง บัญญัติว่าดอกเบี้ยที่ให้แก่ผู้รับคืนเงินภาษีอากรมิให้เกินกว่าจำนวนเงินภาษีอากรที่ได้รับคืน โจทก์จึงมีสิทธิได้รับดอกเบี้ยไม่เกินจำนวนเงินภาษีมูลค่าเพิ่ม 7,741,068.19 บาท
Result
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระดอกเบี้ยไม่เกินกว่าจำนวนเงินภาษีมูลค่าเพิ่มที่ได้รับคืน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลภาษีอากรกลาง ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ
