คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกล่าวคำหมิ่นประมาทนางต๋วน ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๘๒ จำเลยรับสารภาพแต่ก่อนศาลพิพากษาโจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องว่าจำเลยกล่าวคำหมิ่นประมาทต่อหน้าบุคคลหลายคน ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตและพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าข้อความที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องนั้นเป็นองค์สำคัญแห่งความผิดที่ฟ้อง มิใช่แต่เพียงรายละเอียดแห่งฟ้องย่อมทำให้จำเลยเสียเปรียบจึงแก้ไม่ได้ พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยกล่าวคำหมิ่นประมาทต่อหน้าบุคคลแต่ ๒ คนขึ้นไป จึงไม่ต้องด้วยลักษณองค์ความผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๘๒ แม้โจทก์จะขอแก้ฟ้องก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา แต่ข้อที่ขอแก้เป็นข้อสำคัญแห่งความผิด มิใช่เป็นแต่เพียงรายละเอียดตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๔ จึงแก้ไม่ได้
Result
พิพากษายืน
