คำพิพากษาศาลฎีกา

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำน้ำตาลเมาไว้เพื่อจำหน่ายแต่ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยมีน้ำตาลเมา ถือว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฎในทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงในฟ้องศาลต้องยกฟ้องโจทก์

ฟ้องโจทก์ กล่าวว่า จำเลยทำน้ำตาลเมามีแรงแอลกอล์สามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับสุราไว้ในความครอบครอง โดยรู้สึกว่าเป็นของผิดกฎหมายและท้ายฟ้องระบุบทขอให้ลงโทษฐานมีด้วยนั้น ศาลลงโทษจำเลยฐานมีน้ำตาลเมาได้ในกรณีที่จับของกลางในเวลาจับตัวผู้ …

ในฟ้องของโจทก์ระบุว่าจำเลยเอาของกลางไปขายฝากผู้อื่นไว้ แล้วขอให้ศาลสั่งคืนของกลางนั้นให้เจ้าทรัพย์ดังนี้ ศาลจะสั่งให้คืนของกลางไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 94/2483 และที่ 447/ 2483

กล่าวในฟ้องว่าจำเลยปลอมหนังสือและใช้หนังสือปลอม แต่ทาง พิจารณาปรากฎว่าเพียงแต่ว่ามีการแก้ตัวเลขและวันเดือน ปีในหนังสือ เช่นนี้ไม่เรียกว่าทางพิจารณาได้ ความแตกต่างกับ โจทก์ฟ้อง การที่ศาลล่างทั้ง 2 วินิจฉัยข้อเท็จจริงแตกต่างกันนั้นไ …

การที่โจทก์ขอแก้สถานที่ซึ่งจำเลยกระทำผิดในฟ้องก่อนสืบพะยานนั้น เป็นการขอแก้ราบละเอียดและไม่เป็นเหตุให้จำเลยหลงต่อสู้คดีโจทก์ขอแก้ได้

ฟ้องว่าฆ่าคนตายโดยเจตนาขอให้ ลงโทษตามมาตรา 249 พิจารณาได้ความว่าฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาลงโทษตามมาตรา 251 ได้

โจทก์ฟ้องขอให้ ลงโทษจำเลยในฐานจุดไฟเผาทรัพย์อันน่ากลัวอันตรายแก่ทรัพย์ของผู้อื่น แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยจุดไฟทำให้เสียหายแก่ผู้อื่นโดยประมาทดังนี้ ลงโทษจำเลยไม่ได้

โจทก์กล่าวในฟ้องว่าจำเลยสมคบกับจำเลยอื่นทำร้ายร่างกายผู้เสียหายแต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยเป็นผู้ทำร้ายเองนั้น ศาลลงโทษจำเลยได้

ฟ้องขอให้ ลงโทษตาม ม.249 ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดตาม ม.252ลงโทษจำเลยไม่ได้อ้างฎีกา532/2480

พ่อตาใช้ให้ลูกเขยเอากระบือไปเลี้ยง แล้วลูกเขยเอากระบือนั้นไปเสียเป็นผิดฐานยักยอกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษ จำเลยฐานลักทรัพย์ แต่รูปคดีที่โจทก์ขอสืบเป็นผิดฐานยักยอกศาลพิพากษายกฟ้องได้ทีเดียว อ้างฎีกาที่ 713/2470

อ้างกฎหมายที่ยกเลิกแล้วมาขอโทษให้ลงโทษจำเลยนั้น ถือว่าเท่ากับไม่ได้อ้างกฎหมายอันใดมาเลยศาลต้องยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำผิดวันที่ 20 ตุลาคม (++) ทาง พิจารณาได้ความว่า จำเลยทำผิดวันที่ 11 ค่ำซึงไม่ตรงกับวันที่ 20 ตุลาคม ศาลต้องยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปล้นทรัพย์ทางพิจารณาได้ ความว่าจำเลยทำการลักทรัพย์ ศาลลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ได้

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยทำผิดฐานเป็นตัวการแต่ปรากฏว่าจำเลยทำผิดฐานเป็นผู้สมรู้ในองค์ความผิดอันเดียวกัน ศาล ลงโทษ จำเลยฐานสมรู้ได้ไม่ขัดกับ ประมวล วิธีพิจารณาอาญา ม. 192 แม้ใน พ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ. 2478 จะมิได้มีบัญญัติในเรื่องผู้สมรู้ก็ต …

เสมียนแผนกสรรพากรอำเภอรับมอบหน้าที่ราชการเป็นประจำใหรับรักษาเงินค่าภาษีอากรจากผู้นำมาชำระเพื่อนำส่งสมุหบัญชีค่อไปนั้น ชื่อว่าเป็นเจ้าพนักงานกระทำการโดยมีหน้าที่รับเงินนั้น ๆ ตามมาตรา 131 คดีที่ฟ้องขอให้ลงโทษฐานยักยอก แม้ทางพิจารณา …

ในคดีฟ้องหย่าและขอแบ่งทรัพย์หรือขอเป็นผู้จัดการทรัพย์นั้นเมื่อโจทก์ตายในระหว่าง ฎีกาคดีก็เป็นระงับไป ศาลฎีกาต้องสั่งจำหน่ายคดี

ฟังว่าฆ่าคนตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตาม ม. 249 พิจารณาได้ความว่าฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ตาม ม. 251 ลงโทษ ตาม ม. 251 ได้

พะยานหลักฐาน, คดีอาญาซึ่งจำเลยคัดค้านว่าฟ้องผิดวันนั้น แม้จะปรากฎว่าคำพะยานโจทก์กล่าววันเกิดเหตุคลาดจากวันฟ้องไปวันหนึ่งก็ดี ถ้าพะยานหลักฐานอื่นยังมีสนับสนุนพอให้ฟังได้ว่า ความจริงไม่ใช่ฟ้องผิดวันแล้วก็ไม่จำต้องวินิจฉัยว่า พะยานให …

โจทก์ฟ้องบรรยายข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้มอบโรงไฟฟ้าให้พวกโจทก์แล้วกลับมาแจ้งความเท็จว่าพวกโจทก์บุกรุกแต่โจทก์กลับนำสืบว่าโจทก์ไม่ได้เข้าไปในโรงไฟฟ้าในวันกล่าวหาแต่จำเลยกลับไปแจ้งความว่าโจทก์บุกรุกเข้าไปในโรงไฟฟ้าดังนี้ เป็นการสืบนอกเ …

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมัครใจทำร้ายซึ่งกันและกันจนมีบาดเจ็บ แต่มิได้ระบุว่าใครทำร้ายใคร เมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยสมัครใจเข้าต่อสู้ทำร้ายตามฟ้องแล้ว จะลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายไม่ได้กรณีเช่นนี้ไม่เข้า ม.192 วรรคท้าย แห่งประมวลวิธีพิจารณา …