คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดแทงนายแหยมตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตาม กฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙ ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยแทงนายแหยมตายโดยไม่มีเจตนาฆ่า ศาลชั้นต้นและ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์จึงพิพากษาลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องว่า จำเลยแทงนายแหยมตายโดยเจตนาตามมาตรา ๒๔๙ แต่ ทาง พิจารณาฟังว่า จำเลยแทงนายแหยมตายโดยไม่เจตนา ศาลลงโทษตามมาตรา ๒๕๑ ได้ไม่ต้องห้ามตาม ประมวล กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๙๒ เพราะการฆ่าโดยเจตนาหรือไม่เจตนานั้นเป็นกรรมอย่างเดี่ยวกันและโจทก์ขอมากศาลลงโทษน้อยย่อมทำได้ จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง
