คดีที่ศาลยกฟ้องแล้วโจทก์ฎีกานั้น เมื่อจำเลยต้องการให้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ก็กล่าวในแก้ฎีกาขึ้นมาได้ ไม่ต้องทำเป็นฎีกา เพราะปัญหาที่ว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่นั้น ศาลย่อมต้องพิเคราะห์อยู่แล้ว
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
ข้อเท็จจริงได้ความว่ามีการวิวาททำร้ายกันสองตอน แต่โจทก์บรรยายฟ้องฉะเพาะการวิวาททำร้ายกันในตอนที่ 2 นั้น ศาลจะลงโทษจำเลยในความผิดตอนแรกไม่ได้.
มีคน 5-6 คนถือไม้วิ่งไล่ทำร้ายจำเลยมาอย่างกระชั้นชิดจำเลยจำเป็นที่จะต้องวิ่งหนีไปทางที่ซึ่งกำลังมีพิธีแต่งงาน คนในที่นั้นคนหนึ่งลุกขึ้นกั้นไว้จำเลยแทงตาย ดังนี้ เป็นการกระทำโดยจำเป็นแต่เกินกว่าเหตุ
ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 256 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตาม มาตรา254 จำคุก 1 ปี โจทก์ฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 256 เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ไม่ต้องพิ …
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกและทำร้ายร่างกายโจทก์ในความผิดฐานทำร้ายร่างกาย อัยการโจทก์ได้ฟ้องและศาลได้ตัดสินลงโทษจำเลยคดีเสร็จเด็ดขาดไปแล้ว โจทก์จะมาฟ้องฐานบุกรุกอีกไม่ได้ เป็นฟ้องซ้ำเพราะความผิดฐานบุกรุกและทำร้ายร่างกายเป็นกรรมและวาร …
ฟ้องว่า จำเลยใช้เท้าเตะผู้เสียหายหนึ่งทีถูกขมับซ้ายบวมนูนจนสลบไปชั่วครู่หนึ่ง ปรากฏตามใบชันสูตรซึ่งระบุว่ามีแผลบวมนูนที่ขมับร่วมประมาณ 7 วันหายดังนี้ ยังแปลไม่ได้ว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายผู้เสียหายถึงบาดเจ็บตาม ม.254 เพียงแต่ปรา …
จำเลยไปลักทรัพย์ เจ้าทรัพย์รู้ตัวเข้าจับ จำเลยวิ่งหนีและได้ทำร้ายเจ้าทรัพย์เพื่อหลบหนีให้พ้นอาญา แม้จะทำการลักทรัพย์ไม่สำเร็จ จำเลยก็ต้องมีความผิดฐานชิงทรัพย์ อ้างฎีกาที่ 541/81
การที่วินิจฉัยว่าการประทุษฐร้ายนั้นมีผลถึงทุพพลภาพหรือพิการไปจนตลอดชีวิตหรือไม่ ย่อมแล้วแต่ลักษณะบาดแผลและอาการที่ปรากฏ และถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยว่าบาดแผลไม่ถึงทุพพลภาพหรือทำให้เป็นคนพิการไปตลอดชีวิ …
ฟ้องกล่าวว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาปรับ 22 บาท ฐานวิวาททำร้ายร่างกาย จำเลยพ้นโทษไม่เกิน 5 ปี มากระทำผิดในคดีนี้ไม่เข็ดหลาบ แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ก็เพิ่มโทษตาม ม.72 ไม่ได้ เพราะอาจเป็นคดีลหุโทษก็ได้
แผลกลางแก้มซ้ายยาว 6 ซ.ม.กว้างครึ่ง ซ.ม.เป็นแผลใหญ่ยาวอยู่ห่าง 3 วามองเห็นแผลถนัดเช่นนี้ย่อมทำให้เสียความงามแห่งใบหน้าจนน่าเกลียด นับว่าเป็นบาดแผลทำให้รูปหน้าเสียโฉม นับถือว่าถึงสาหัส
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานสมคบกันฆ่าพลตำรวจสมบูรณ์, ซึ่งกระทำการตามหน้าที่อันชอบด้วยกฎหมาย ได้ความว่านายน้อยจำเลยใช้ไม้ตีพลตำรวจสุธรรมเช่นนี้ จะลงโทษนายน้อยฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานไม่ได้ เพราะเป็นข้อเท็จจริงนอกฟ้อง แม้จำเลยจะไ …
คดีที่อ้างว่าเป็นปัญหาที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนในเรื่องเกี่ยวกับ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่านั้น พ.ร.บ.ฉะบับหลัง แม้คดีนั้นจะต้องใช้ฟ้องไว้ก่อนก็ตาม คำว่า "เคหะ" ตาม พ.ร.บ.ฉะบับหลังหมายความถึงสิ่งปลูกสร้างซึ่งใช้เป็นที่อยู่อา …
การเดินเรือยนต์ตามปรกติกฎหมายให้เดินกลางน้ำ. กรณีที่ถือว่าควรลงโทษจำเลยในสถานเบา.
จำเลยทำสัญญาขายที่ให้โจทก์แต่โจทก์ขอให้โอนแก่คนภายนอก ฝ่ายจำเลยไม่ยอมโอนให้โจทก์หรือคนภายนอกดังนี้ ก็ต้องถือว่าจำเลยผิดสัญญา จำเลยไม่ได้ปฏิเสธว่าไม่ได้ทำหนังสือสัญญาเป็นแต่ต่อสู้ว่าสัญญาเป็นโมฆียะดังนี้ ต้องถือว่ามีประเด็นฉะเพาะว่ …
อัยยการไม่มีอำนาจขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ค่านำจับฐานฆ่ากระบือไม่รับอนุญาตแทนรัฐบาลหรือผู้เสียหายโดยมิได้เสียค่าธรรมเนียมดังคดีแพ่งอ้างฎีกาที่ 375/86
ผู้ตายกับพวกซึ่งเป็นเจ้าพนักงานได้กรูกันมาที่จำเลยซึ่งในขณะนั้นจำเลยกำลังถูกทำร้ายอยู่และผู้ตายมิได้แสดงตัวหรือบอกว่าเป็นเจ้าพนักงาน จำเลยเข้าใจว่าจะทำร้ายตนจึงแทงไปถูกผู้ตายตายและผู้ตายมีดาบปลายปืนไปด้วยดังนี้ ถือว่าเป็นการป้องกั …
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกทำร้ายร่างกายอีกฝ่ายหนึ่ง ขอให้ลงโทษตาม ม.254,249 ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยกับพวกที่ถูกทำร้ายวิวาทกันต้องตาม ม.253 และไม่ปรากฎว่าจำเลยทำร้ายแผลไหน ดังนี้ จะลงโทษจำเลยไม่ได้.
เพิ่งยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นศาลสูงว่าการชันสูตรพลิกศพไม่มีแพทย์ดังนี้เหมือนขอแก้หรือเพิ่มเติมคำให้การขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 163 จะขอให้ศาลรับฟังเอกสารโดยไม่ให้โอกาสคู่ความโต้แย้งคัดค้านย่อมไม่ชอบด้วยกระบวนวิธีพิจ …
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำให้ปืนลั่นโดยประมาทเป็นเหตุให้กระสุนปืนถูกเขาตาย ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยใช้ปืนยิงถูกเขาตายโดยเข้าใจว่าเป็นหมูป่าดังนี้ ไม่ถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ฟ้องว่าตัดช่องเข้าลักทรัพย์ได้ความว่าลอดช่องเข้าลักทรัพย์ไ …
พวกพยาพยามปล้นทรัพย์คนหนึ่งเข้าไปแทงพวกเจ้าทรัพย์เพื่อช่วยพวกของตนที่ถูกทำร้ายล้มอยู่นั้น ไม่เปนผิดตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา 250 คงผิดตามมาตรา 301-60 และมาตรา 249