คำพิพากษาศาลฎีกา

+ฟ้อง โจทก์ได้กล่าว+การกระทำของจำเลย+ได้ช่วยอุปการะแก่การกระทำผิดอันหมายถึงความ+ผู้สมรู้ ทั้งได้อ้างบทกฎหมายเรื่องตัวการผู้กระทำผิดไว้ในฟ้องแล้ว แม้โจทก์จะมิได้อ้างมาตรา 65 + ศาลก็ลงโทษจำเลย+ได้

กรมการอำเภอส่งหมายนัดและสำเนาฟ้องอุทธรณ์ให้แก่จำเลย ๆ ไม่รับ กรมการอำเภอส่งหมายและสำเนานั้นคืนศาลชั้นต้น ๆ สั่งว่าให้รวมสำนวนไว้ถือว่าจำเลยได้ทราบว่ามีอุทธรณ์แล้วดังนี้การส่งดังนี้ถือว่าไม่ถูกต้องตามวิธีพิจารณา. แม้การไต่สวนมูลฟ้อ …

ในคดีที่โจทก์อุทธรณ์แต่ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่จำเลยไม่ได้ ศาลอุทธรณ์สั้งให้จำหน่ายคดี โจทก์ฎีกาแต่ปรากฎว่าส่งสำเนาฎีกาให้แก่จำเลยไม่ได้อีกดังนี ศาลฎีกาสั่งจำหน่ายคดีเสียจากสารบบความการขอให้ศาลออกหมายจับจำเลยนั้น ชอบที่จะขอต่อศาลชั้น …

ศาลอุทธรณ์สั่งจำหน่ายคดีเพระส่งสำเนาฟ้องอุทธรณ์ให้แก่จำเลยไม่ได้ต่อมาเมื่อทราบที่อยู่ของจำเลย โจทก์จะร้องขอให้ศาลออกหมายเรียกหรือหมาย+ จำเลยมารับสำเนาอุทธรณ์ฟ้องร้องโดยตรงต่อศาลชั้นต้น+เป็นเจ้าหน้าที่ จะมาร้อง+ศาลอุทธรณ์ให้สั่งศาล …

โจทก์ฎีกาในคดีที่มีจำเลยหลายคน แต่ส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยได้แต่ผู้เดียวศาลฎีกาวินิจฉัยคดีฉะเพาะแต่จำเลยที่ส่งสำเนาฎีกาให้ได้เท่านั้น ส่วนสำหรับจำเลยคนอื่นในชั้นนี้ให้จำหน่ายคดีเสีย

โจทก์ฎีกาแต่จำเลยไม่ยอมรับสำเนาฎีกาผู้ส่งจึงได้ปิดสำเนาฎีกาไว้ยังบ้านเรือนของจำเลยดังนี้ ถือว่าจำเลยได้รับสำเนาฎีกาแล้ว ยังสำเนาฎีกาให้จำเลยได้แต่บางคน ศาลฎีกาวินิจฉัยคดีฉะเพาะจำเลยที่ส่งสำเนาฎีกาให้ได้เท่านั้นที่ส่งไม่ได้ต้องจำหน …

ในคดีอาญาที่ศาลมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีชั่วคราวเพราะจำเลยวิกลจริตนั้นเมื่อจำเลยหายป่วยแล้วโจทก์มีสิทธิยื่นคำร้องขอให้ศาลยกคดีนี้ขึ้นพิจารณาต่อไปได้ การที่จะนำบทบัญญัติในวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้กับความอาญานั้น ต้องนำมาใช้เท่าที่พอจะใช …

ศาลอุทธรณ์พิพากษาปล่อยจำเลย 3 คนพ้นข้อหาไปโจทก์ฎีกาแต่ส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยคนหนึ่งมิได้ศาลฎีกาจำหน่ายคดีฉะเพาะที่เกี่ยวกับตัวจำเลยที่ส่งสำเนาฎีกามิได้นั้นออกจากสารบบความ

เมื่อปรากฎว่าโจทก์ฎีกาขึ้นมาโดยศาลชั้นต้นยังไม่ได้จัดการส่งสำเนาฎีกาของโจทก์ไปยังจำเลยดังนี้ ศาลฎีกายังไม่รับวินิจฉัยฎีกาของโจทก์โดยสั่งให้ส่งสำนวนคืนไปยังศาลชั้นต้นเพื่อจัการสั่งสำเนาฎีกาไปยังจำเลยก่อน

ในคดีที่โจทก์ฎีกา แต่ส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยมิได้ศาลฎีกาจำหน่ายคดีจากสารบบและส่งสำนวนคืนศาลชั้นต้น

คำว่า ปลอมปนเครื่องอาหาร.. ตามมาตรา ๑๙๘ นั้น ท่านหมายความว่า ทำให้ไม่บริสุทธิ ผู้ใดกระทำผิดตามาตรานี้ แลกระทำแก่ตัวเองไม่มีโทษ แต่ถ้าผู้อื่นได้บริโภคอาหารนั้นมึนเมาถึงแก่ความตาย ถึงแม้ผู้บริโภคจะได้บริโภคโดยรู้ แลโดยเต็มใจ แลจำเลย …