คำพิพากษาศาลฎีกา

ในกรณีที่จำเลยหลบหนีการจำคุกในคดีเรื่องหนึ่งนั้นเมื่อโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานหลบหนีที่คุมขัง โจทก์จะขอให้คดีนี้ให้หักวันหลบหนีออกจากกำหนดโทษในคดีก่อนนั้นไม่ได้

จำเลยนำเงินตราเข้ามาไนราชอานาจักร 16834 เปี้ยส เปนของพยานโจทส่วนที่เหลือเปนของจำเลย สาลก็ยังลงโทสจำเลยได้ ไม่ผิดต่อวิธีพิจารนาเงินตราต่างประเทสที่กดหมายอนุญาตไห้นำเข้ามาไนราชอานาจักรได้โดยไม่ต้องขออนุญาตนั้น ต้องเปนเงินที่นำเข้ามา …

ฟ้องโจทก์กล่าวว่าเกิดเหตุเวลากลางวันทางพิจารณาได้ความว่าเกิดเหตุเวลากลางคืน ศาลก็ต้องยกฟ้องฟ้องต้องระบุเวลาเกิดเหตุทุกเรื่องไป เว้นแต่จะเป็นกรณีที่ไม่ทราบเวลากระทำผิดฟ้องจะต้องมีข้อความที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี

ไนคดีหาว่าร้องเรียนเท็ดและเบิกความเท็ดนั้น ไนฟ้องต้องระบุมาด้วยว่าความจิงเปนหย่างไร มิฉนั้นเปนฟ้องเคลือบคลุม.

ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดระหว่างวันที่ 24-25 พฤศจิกายน พ.ศ.2485ทางพิจารณาได้ความว่า เหตุเกิดระหว่างวันที่24-25 ธันวาคม ศาลก็ต้องยกฟ้อง

โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยถานไช้อาวุธปืนโดยมิได้รับอนุญาตโดยมิได้กล่าวอ้างว่าจำเลยมีอาวุธปืนแต่หย่างได สาลจะลงโทสจำเลยไม่ได้

โจทฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนไม่ได้รับอนุญาต เหตุเกิดไนราชอานาจักร จำเลยไห้การว่ามีอาวุธปืนจิง แต่เจ้าพนักงานไปจับปืนได้ไนเขตอินโดจีน จำเลยจึงไม่ควนมีความผิดดังนี้จะถือว่าจำเลยรับว่าทำผิดตามฟ้องไม่ได้ต้องยกฟ้อง

กรนีที่ถือว่าบันยายฟ้องเปนความผิดถานฉ้อโกง บันยายฟ้องเปนความผิดถานฉ้อโกง สาลจะลงโทษถานยักยอกไม่ได้

พนักงานเทศบาลเก็บเงินภาษีโรงร้านจากพนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์แล้วทุจริตยักยอกไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว แม้ทรัพย์สินมหากษัตริย์ไม่ต้องเสียภาษีจำเลยก็คงมีผิดฐานยักยอกเงินของเทศบาลพนักงานเทศบาลเป็นเจ้าพนักงานตามความหมายในกฎหมายล …

เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาตแต่ใบอนุญาตหมดอายุและได้ไปขอใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงาน 2 ครั้ง แต่หากเจ้าพนักงานไม่มีแบบพิมพ์ในอนุญาตที่จะออกให้นั้นเป็นสิ่งสดวิสัยที่จะปฎิบัติได้ จึงยังไม่มีความผิด อ้าง ฎีกาที่ 775/248 …

ฟ้องโจทก์ กล่าวว่า จำเลยทำน้ำตาลเมามีแรงแอลกอล์สามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับสุราไว้ในความครอบครอง โดยรู้สึกว่าเป็นของผิดกฎหมายและท้ายฟ้องระบุบทขอให้ลงโทษฐานมีด้วยนั้น ศาลลงโทษจำเลยฐานมีน้ำตาลเมาได้ในกรณีที่จับของกลางในเวลาจับตัวผู้ …

ฟ้องว่าฆ่าคนตายโดยเจตนาขอให้ ลงโทษตามมาตรา 249 พิจารณาได้ความว่าฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาลงโทษตามมาตรา 251 ได้

โจทก์ฟ้องขอให้ ลงโทษจำเลยในฐานจุดไฟเผาทรัพย์อันน่ากลัวอันตรายแก่ทรัพย์ของผู้อื่น แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยจุดไฟทำให้เสียหายแก่ผู้อื่นโดยประมาทดังนี้ ลงโทษจำเลยไม่ได้

โจทก์กล่าวในฟ้องว่าจำเลยสมคบกับจำเลยอื่นทำร้ายร่างกายผู้เสียหายแต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยเป็นผู้ทำร้ายเองนั้น ศาลลงโทษจำเลยได้

ฟ้องขอให้ ลงโทษตาม ม.249 ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดตาม ม.252ลงโทษจำเลยไม่ได้อ้างฎีกา532/2480

พ่อตาใช้ให้ลูกเขยเอากระบือไปเลี้ยง แล้วลูกเขยเอากระบือนั้นไปเสียเป็นผิดฐานยักยอกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษ จำเลยฐานลักทรัพย์ แต่รูปคดีที่โจทก์ขอสืบเป็นผิดฐานยักยอกศาลพิพากษายกฟ้องได้ทีเดียว อ้างฎีกาที่ 713/2470

อ้างกฎหมายที่ยกเลิกแล้วมาขอโทษให้ลงโทษจำเลยนั้น ถือว่าเท่ากับไม่ได้อ้างกฎหมายอันใดมาเลยศาลต้องยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำผิดวันที่ 20 ตุลาคม (++) ทาง พิจารณาได้ความว่า จำเลยทำผิดวันที่ 11 ค่ำซึงไม่ตรงกับวันที่ 20 ตุลาคม ศาลต้องยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปล้นทรัพย์ทางพิจารณาได้ ความว่าจำเลยทำการลักทรัพย์ ศาลลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ได้

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยทำผิดฐานเป็นตัวการแต่ปรากฏว่าจำเลยทำผิดฐานเป็นผู้สมรู้ในองค์ความผิดอันเดียวกัน ศาล ลงโทษ จำเลยฐานสมรู้ได้ไม่ขัดกับ ประมวล วิธีพิจารณาอาญา ม. 192 แม้ใน พ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ. 2478 จะมิได้มีบัญญัติในเรื่องผู้สมรู้ก็ต …