คำพิพากษาศาลฎีกา

การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 1,800 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีในต้นเงิน 1,800 บาท เป็นให้จำเลยชำระเงิน 1,300 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีในต้นเงิน 1,300 บา …

โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นเป็นฎีกาดุลพินิจในการกำหนดโทษ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218

ฟ้องข้อหาความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องในคดีส่วนอาญา แต่ให้จำเลยรับผิดใช้เงินในทางแพ่งโจทก์ฎีกาว่า การประชุมประนอมหนี้เมื่อไม่ได้ทำเป็นหนังสือ สิทธินำคดีมาฟ้องของโจทก์ไม่ระงับ เช่นนี้เป็นการฎีกาในส่วนอาญา …

โจทก์แก้ฎีกาภายในกำหนดเวลา ต่อมาเมื่อพ้นกำหนดเวลาแก้ฎีกาแล้ว ปรากฏว่ามีคำผิดในคำแก้ฎีกาของโจทก์ โจทก์จึงร้องขอแก้ให้ถูกต้อง การขอแก้ไขเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาเช่นนี้ไม่จำต้องขอแก้ไขเพิ่มเติมภายในกำหนดตามวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 200

ในคดีที่ฟ้องจำเลยหลายคน ถ้าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยคนใด คดีเป็นอันต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับจำเลยคนนั้น

ฎีกาในปัญหาที่ว่า จำเลยมิได้พิมพ์ลายนิ้วมือต่อหน้าพยานพยานรับรองลายพิมพ์นิ้วมือไม่ครบสองคน จึงไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายแต่เมื่อเป็นปัญหาที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จึงต …

โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญา ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งยกฟ้องโจทก์ หรือให้โจทก์ฟ้องต่อศาลที่อยู่ในเขตอำนาจโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยมูลฟ้องของโจทก์แล้วดำเนินการต่อไปตามกระบวน …

ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาทและให้จำเลยชำระค่าเช่า 600 บาทกับค่าเสียหายอีกเดือนละ 100 บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งว่าอุทธรณ์เป็นปัญหาข้อเท็จจริงไม่รับอุทธรณ์ จำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นศาลอุทธรณ์มีคำสั่ …

แม้โจทก์มิได้อุทธรณ์ในประเด็นที่ว่าการขายที่ดินให้ผู้ร้องทำให้โจทก์เสียเปรียบ เป็นแต่กล่าวไว้ในคำแก้อุทธรณ์โจทก์ฎีกาในประเด็นข้อนี้ได้

การที่จะวินิจฉัยว่า ได้มีการเลียนแบบเครื่องหมายการค้ากันนั้น ไม่ใช่ว่าเครื่องหมายการค้าจะต้องเหมือนกันทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ต้องวินิจฉัยด้วยว่าเครื่องหมายการค้านั้นชวนให้เห็นว่ามีลักษณะทำนองเดียวกัน อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้หรือไม่ …

พยานสองคนไม่ได้รู้เห็นในการพิมพ์ลายนิ้วมือผู้กู้ลงในสัญญากู้ แต่ก็ได้เซ็นชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือผู้กู้ไว้ในสัญญากู้นั้น ลายพิมพ์นิ้วมือของผู้กู้จึงเป็นลายพิมพ์นิ้วมือที่ไม่มีพยานรับรอง หนังสือสัญญากู้ดังกล่าวไม่เป็นหลักฐานแห่งกา …

เรือนพิพาทเป็นของบิดามารดาจำเลย ตามปกติให้คนเช่าโจทก์ (บิดาจำเลย) มิได้อยู่เอง เมื่อมารดาจำเลยตาย จำเลยซึ่งเป็นบุตรก็ถือว่าตนมีส่วนได้รับมรดกด้วย จึงได้ใช้สิทธิเข้าครอบครองเรือนพิพาทที่ว่างอยู่ ดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการใช้สิท …

จำเลยเป็นปลัดอำเภอมีหน้าที่รับคำขอและสอบสวนเรื่องราวเกี่ยวกับการขออนุญาตให้และมีอาวุธปืน แล้วทำความเห็นเสนอต่อนายอำเภอ เมื่อนายอำเภออนุญาต จำเลยก็มีหน้าที่กรอกข้อความในใบอนุญาตให้มีและใช้อาวุธปืนเสนอนายอำเภอ ลงลายมือชื่อในฐานะนายท …

พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ.2502 มาตรา 3 วิเคราะห์ศัพท์คำว่า "พนักงาน"ไว้ให้หมายถึง บุคคลต่างๆตามที่ระบุไว้ ทั้งนี้นอกจากผู้เป็นเจ้าพนักงานอยู่แล้วตามกฎหมาย และพระราชบัญญัติการรถไฟแห่งประเท …

ความรับผิดของตัวการในผลแห่งละเมิดที่ตัวแทนกระทำไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 427 นั้น จะต้องเป็นเรื่องที่ตัวการตั้งตัวแทนให้ไปทำการติดต่อหรือมีความสัมพันธ์กับบุคคลที่ 3โจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ 2 ในฐานะเป็นตัวการร่วมกันรับผิดกั …

ใช้สิทธิครอบครองที่พิพาทเฉพาะที่ฝังศพ โดยไปเซ่นไหว้ศพทุกปีนั้น ย่อมได้ไปซึ่งสิทธิครอบครองเฉพาะที่ฝังศพนั้นเท่านั้น หามีสิทธิในที่ดินซึ่งเป็นทางเดินจากถนนเข้าสู่ที่ฝังศพด้วยไม่

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 1 ผู้เป็นนายจ้างในทางการที่จ้างโดยประมาทเลินเล่อ ชนโจทก์บาดเจ็บ ขอให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหาย 99,000 บาท ได้ความว่า ก่อนฟ้องคดีนี้ โจทก์กับจำเลยที่ 2 ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน โด …

ผู้รับมอบอำนาจตั้งทนายความเพื่อดำเนินกระบวนพิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 60 วรรคสอง มิใช่เป็นการตั้งตัวแทนช่วงผู้กู้จำนองที่ดินไว้กับธนาคารเพื่อประกันหนี้เงินกู้ที่จะขอเบิกเกินบัญชีจากธนาคารโดยผู้กู้ยอมเสียดอกเบี …

คำให้การจำเลยว่า โจทก์ได้นำทรัพย์สินที่ประกันภัยไว้ไปประกันกับบริษัทอื่นโดยมิได้แจ้งให้จำเลยทราบ ประเด็นในคดีจึงมีแต่เพียงว่าฝ่ายโจทก์แจ้งให้จำเลยทราบหรือไม่เท่านั้น แต่ไม่รวมถึงว่าการทราบนี้จะได้มีการบันทึกหรือสลักหลังในกรมธรรม์ห …

จำเลยเป็นตำรวจ เชื่อโดยสุจริตว่าปืนที่มีบุคคลหนึ่งเก็บได้และมอบให้นั้นไม่มีกระสุนปืนบรรจุอยู่ จึงเอาปืนเหน็บไว้ที่เอว ต่อมาเนื่องจากการนั่งลุกของจำเลยเป็นเหตุให้กระสุนปืนที่จำเลยพกลั่นไปถูกผู้เสียหายดังนี้ จะเอาผิดแก่จำเลยฐานกระทำ …