คำพิพากษาศาลฎีกา

คำฟ้องที่ฟ้องจำเลยหลายคนแต่ข้อกล่าวหาแยกได้เป็น 2 ตอนตอนแรกกล่าวหาว่า จำเลยสมคบกันพยายามลักทรัพย์ ในตอนหลังกล่าวหาจำเลยบางคนฐานชิงทรัพย์ประกอบด้วยเหตุฉกรรจ์อันมีอัตราโทษขึ้นสูงถึง 10 ปี ดังนี้เมื่อจำเลยที่ถูกกล่าวหาในตอนแรกรับสารภ …

จำเลยและพวกรวม 6 คน มีมีดเป็นสาตราวุธบุกรุกขึ้นเรือนเจ้าทรัพย์อย่างโครมครามในเวลาดึก ประมาณ 23.00 น.และตีฝาปึงปัง จนเพื่อนบ้าน ก็ได้ยิน ภริยาเจ้าทรัพย์กลัวต้องหนีไป การกระทำของจำเลยกับพวกทั้งนี้ แสดงให้เห็นว่าเป็นการขู่เข็ญจะทำร้า …

พฤตติการณ์ที่ถือว่า เป็นตัวการฐานลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นลงโทษฐานลักทรัพย์ตาม มาตรา 295,54, จำคุก 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษตามมาตนา 321 ,59 จำคุก 6 เดือน โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์แพ้คดี และจำเลยนำยึดทรัพย์ของโจทก์ไว้ ศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาพิพากษากลับให้โจทก์ชะนะคดี โจทก์มีสิทธิที่จะร้องขอให้ถอนการยึดทรัพย์ได้ตามมาตรา 251 ป.วิ.แพ่ง. ทรัพย์ของโจทก์ตกอยู่ในมือของเจ้าพนักงานบังคับคดีโดยคำส …

ลงมืองัดสายยูกุญแจห้องเพื่อจะเข้าไปลักทรัพย์ ซึ่งอยู่ในห้องหากมีผู้ร้องขึ้นเสียก่อน จึงหนีไป ดังนี้ เป็นความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ในเคหะสถาน

ในการที่จำเลยลักทรัพย์นั้นเจ้าทรัพย์เข้าจับจำเลยจนถึงกอดปล้ำกันล้มลุกคลุกคลานไป เมื่อเลิกกันแล้ว ปรากฏว่าแขนของเจ้าทรัพย์ฟกช้ำโดบไม่ปรากฏเหตุดั่งนี้ ไม่พอฟังได้ว่าจำเลยมีเจตนาทำร้ายเจ้าทรัพย์ ไม่มีผิดฐานชิงทรัพย์คงมีผิดแต่ฐานลักทร …

เคหะสถานนั้นหมายถึงสถานที่ซึ่งเป็นที่ตนอยู่อาศัย แม้แต่ห้องเรือนก็จะต้องปรากฎว่าใช้เป็นที่คนอยู่อาศัย จึงจะถือว่าเป็นเคหะสถาน ฎีกาที่ 590/2471 ฎีกาที่ 810/2479 และที่ 515/2486 โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเข้าไปลักทรัพย์ในห้องเรือนของผ …

ในคดีรับของโจรวันที่โจทก์กล่าวหาในฟ้องต่างกับวันที่จับของกลางได้จากจำเลยนั้นไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่ได้ความในทางพิจารณาต่างกับวันที่โจทก์ฟ้อง เพราะศาลมิได้ถือเอาวันที่จับของกลางได้เป็นวันที่จำเลยกระทำผิด

ลักทรัพย์ในเคหะสถานโดยจำเลยคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้แทนเจ้าทรัพย์ที่ดูแลเคหะสถานอยู่ในขณะนั้นอนุญาตให้จำเลยอีกคนหนึ่งเข้าไปลัก ไม่เป็นการลักทรัพย์ตาม มาตรา 294(1)

ของกลางในคดีลักทรัพย์ซึ่งมีบุคคลรับซื้อไว้จากจำเลยเมื่อบุคคลนั้นไม่ได้เป็นคู่ความและไม่มีกรณีจะวินิจฉัยถึงสิทธิระหว่างผู้เสียหายและบุคคลนั้นแล้ว ศาลสั่งคืนให้แก่บุคคลผู้รับซื้อไว้นั้น

โรงกลึงที่เข้าไปลักทรัพย์ หยู่ไนบริเวนรั้วบ้านเจ้าทรัพย์แต่มิได้เปนที่อาสัยหลับนอนนั้น ไม่ถือว่าเปนเคหะสถาน.

คำว่า"ไม้ตะพด"ย่อมมีความหมายเช่นเดียวกับไม้ตะบองฉะนั้นจึงถือได้ว่าเป็นศาสตราวุธตามกฎหมายแล้ว ฟ้องว่ามีอาวุธไม้ตะพดเข้าไปลักทรัพย์ในเคหสถานในเวลากลางคืนจำเลยรับสารภาพดังนี้ ลงโทษตามมาตรา 295 ได้

ฟ้องว่าพยายามชิงทรัพย์ ได้ความว่าพยายามลักทรัพย์ ไม่เรียกว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องศาลชั้นต้นลงโทษฐานพยายามลักทรัพย์ตามมาตรา 293-60 กับฐานทำร้ายสาหัสตามมาตรา 256 รวมกระทงลงโทษจำคุก 2 ปี 6 เดือนโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานพยายามชิงทรัพ …

หนี้ร่วมซึ่งลูกหนี้คนหนึ่งยกอายุความขึ้นต่อสู้ย่อมเปนคุณแก่ลูหนี้ร่วมอีกคนหนึ่งที่ไม่ได้ยกอายุความขึ้นต่อสู้ด้วย

ในคดีเรื่องลักรถจักรยานในฟ้องระบุว่าเป็นของเจ้าทรัพย์ และได้ความรถเป็นของเจ้าทรัพย์จริง แม้ในใบทะเบียนจะมีชื่อผู้อื่นก็ไม่สำคัญ

สมคบกันไปลักทรัพย์คนหนึ่งเข้าไปในร้านเพื่อจะลักทรัพย์.อีกคนหนึ่งเฝ้าต้นทางเพื่อช่วยเหลือ. บังเอิญเจ้าทรัพย์เดินกลับมาคนเฝ้าต้นทางทำอาณัติสัญญาณให้อีกคนหนึ่งทราบ.ดังนี้ย่อมผิดฐานเป็นตัวการด้วยกัน.

ฟ้องกล่าวว่าจำเลยมีอาวุธทำการปล้น แม้จำเลยรับสารภาพ แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยไม่ได้ใช้กำลังทำร้ายหรือขู่เข็นว่าจะทำร้ายผู้ใด ไม่พอฟังว่าเป็นการปล้นทรัพย์. ฟ้องฐานปล้นทรัพย์ พิจารณาได้ความว่าลักทรัพย์ ลงโทษได้.

การงัดกุญแจห้องเข้าไปลักทรัพย์ ไม่ถือว่าเป็นการลักทรัพย์โดยกิริยางัดผ่าเปิดสิ่งบรรจุทรัพย์ เพราะห้องเรือนไม่ใช่สิ่งบรรจุทรัพย์ตามข้อ 5 แห่งมาตรา 293

หนี้สินที่เกิดขึ้นในระหว่างเป็นสามีภริยากันนั้น ถ้าเจ้าหนี้ฟ้องเรียกจากสามีแต่ผู้เดียว เมื่อสามีภริยาได้หย่าขาดจากกันแล้วเจ้าหนี้จะยึดทรัพย์ของภริยาด้วยไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 503 - 504 / 2466 และฎีกาที่ 97/

ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย