คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้เหล็กเป็นเครื่องมืองัดกุญแจสำหรับใส่ห้องเรือนของนายเสถียร แล้วเข้าไปในห้องเรือนนั้นลักทรัพย์ของนายเสถียรและของนางจวนไป ขอให้ลงโทษตาม ก.ม. อาญา ม.๒๙๓,๒๙๔ และ ๒๙๕ จำเลยรรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คำว่าเคหะสถานตาม ม.๒๙๔,๒๙๖ นั้นหมายถึงสถานที่ซึ่งเป็นที่คนอยู่อาศัย คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเข้าไปลักทรัพย์ในห้องเรือนของผู้เสียหาย โดยมิได้ระบุหรือทำให้เข้าใจแต่ทางเดียวว่าห้องเรือนนั้นใช้เป็นที่สำหรับคนอยู่อาศัยด้วยเช่นนี้ ไม่เป็นลักทรัพย์ในเคหะสถานเพราะสถานที่ใดแม้จะเป็นโรงหรือเรือนหากมิได้ใช้อยู่อาศัยก็ไม่นับว่าเป็นเคหะสถาน
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
