คำพิพากษาศาลฎีกา

ประมวลรัษฎากร มาตรา 19 บัญญัติให้เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจออกหมายเรียกตัวผู้ยื่นรายการไปไต่สวน และสั่งให้นำบัญชีหรือพยานหลักฐานไปแสดงได้ เมื่อเจ้าพนักงานประเมินมีเหตุควรเชื่อว่า ผู้ยื่นรายการแสดงรายการแบบที่ยื่นไม่ถูกต้องตามความจร …

โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเสพกัญชา อ้างพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57 อันเป็นบทห้ามแต่มิได้อ้าง มาตรา 92 ซึ่งเป็นบทลงโทษไม่ใช่เรื่องโจทก์ ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ ศาลลงโทษจำเลยตาม มาตรา 92 ได้

โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเข้าแย่งพวงมาลัยจากนางสาว ป.ซึ่งกำลังขับรถอยู่และเร่งความเร็ว เป็นเหตุให้รถแล่นเข้าชนมุมตึกแถว แล้วจำเลยหักหลบไปยังฝั่งตรงข้าม แล่นเข้าชนคนและทรัพย์สินของผู้อื่น แม้ข้อเท็จจริงในทางพิจารณาจะได้ความว่านางสาว …

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราในวันที่ 4 มิถุนายน 2522 แต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดวันที่ 14 มิถุนายน 2522 ดังนี้ เป็นเพียงรายละเอียดเกี่ยวกับเวลากระทำความผิด ซึ่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 …

จำเลยขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตต่อธนาคารโจทก์เพื่อส่งสินค้าจากผู้ขายในต่างประเทศ โจทก์เปิดให้ตามคำขอผู้ขายส่งสินค้ามาให้โจทก์ชำระราคาสินค้าให้แก่ผู้ขายไปแล้ว เมื่อสินค้ามาถึงโจทก์แจ้งให้จำเลยทราบเพื่อให้นำเงินมาชำระหนี้ จำเลยไม่มีเงิ …

จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ และโจทก์ไม่ได้ยื่นคำขอให้ศาลมีคำสั่งว่าจำเลยขาดนัดภายในเวลา (15 วัน) ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 198 นั้น มาตรานี้เพียงแต่ให้ศาลมีอำนาจจำหน่ายคดี ศาลชั้นต้นยังไม่ได้สั่งจำหน่าย โ …

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 291เป็นการเกินคำขอของโจทก์เป็นผลร้ายแก่จำเลยแม้จำเลยจะมิได้ฎีกาแต่เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยศาลฎีกามีอำนาจแก้ไขให้ถูกต้องได้

จำเลยเป็นคนขับรถขององค์การ ร.ส.พ. โจทก์ร่วมซึ่งรับบรรทุกสินค้าผ่านแดน ไม่มีหน้าที่รักษาทรัพย์เจ้าหน้าที่ศุลกากรตรวจนับสินค้าในรถแล้วใช้ลวดมัดประตูตู้ทึบประทับตราเมื่อรถออกเดินทางก็ควบคุมไปด้วยถือว่าสินค้าเหล่านี้อยู่ในความดูแลรักษ …

คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้โจทก์แก้เพิ่มเติมฟ้องเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา เมื่อโจทก์มิได้อุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวจึงยุติ จะรื้อฟื้นโต้แย้งในชั้นฎีกาอีกไม่ได้

ข้อเท็จจริงที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลล่าง จะยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาไม่ได้

ฎีกาจำเลยที่ว่า ศาลอุทธรณ์ยกบทกฎหมายมาปรับลงโทษจำเลยไม่ถูกต้องนั้น เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยไม่ต้องห้ามฎีกาส่วนฎีกาเกี่ยวกับการตีความถ้อยคำพยานที่เบิกความในเรื่องเวลา เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมว …

โจทก์ฎีกาว่า โจทก์มีพยานเอกสารชี้ชัดว่าจำเลยกับพวกได้เบิกความเท็จต่อศาล ดังนี้ เมื่อฎีกาโจทก์ไม่ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าวินิจฉัยไม่ถูกต้องอย่างไรจึงเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 193 วรรคสอง,216 …

ฎีกาโจทก์ในข้อกฎหมายที่ว่า ศาลชั้นต้นวินิจฉัยรับฟังพยานหลักฐานโดยไม่ชอบนั้น เมื่อโจทก์มิได้ระบุให้ชัดแจ้งในฎีกาว่าเป็นการวินิจฉัยที่ไม่ชอบอย่างไร จึงไม่เป็นฎีกาที่ชอบด้วยกฎหมาย

ฎีกาโต้เถียงเกี่ยวกับการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนข้อที่ว่าจำเลยทำผิดกรรมเดียวควรลงโทษบทหนัก เป็นข้อกฎหมายที่ไม่ชัดแจ้ง ไม่ชอบด้วยกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 195 ประกอบมาตรา 225

กรณีโจทก์นำสืบไม่ชัดแจ้งและไม่สมตามฟ้องให้เป็นที่ปราศจากข้อสงสัยว่าจำเลยได้กระทำผิดจริง เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีอาญาแผ่นดินมิใช่คดีความผิดอันยอมความได้พนักงานสอบสวนมีอำนาจสอบสวนดำเนินคดีกับจำเลยได้

คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษปรับสถานเดียว 8,000 บาท ต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 และฎีกาในข้อกฎหมายที่ไม่ชัดแจ้ง เป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม …

ฎีกาของโจทก์ที่ว่า ศาลล่างมิได้พิจารณาข้อเท็จจริงซึ่งเป็นสาระสำคัญตามความผิดในพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค กระบวนพิจารณาดังกล่าวจึงไม่ชอบ โดยมิได้กล่าวให้ชัดเจนว่าข้อเท็จจริงตอนใด หรือเกี่ยวกับเรื่องอะไรที่เป็นส …

จำเลยฎีกาว่า ไม้ของกลางไม่ได้เป็นไม้แปรรูปคำรับสารภาพของจำเลยในชั้นสอบสวนจะนำมาวินิจฉัยลงโทษจำเลยได้หรือไม่ และว่าการที่ศาลอุทธรณ์ยกเอาคำให้การของพนักงานสอบสวนขึ้นมาวินิจฉัยโดยที่ยังมิได้ว่ากล่าวเป็นการขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณ …

ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ทุกข้อหา สำหรับข้อหาที่ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 193ทวิ โจทก์อุทธรณ์ได้ และเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 2 …

โจทก์และจำเลยมีกรรมสิทธิ์ร่วมกันในที่ดินพิพาท โดยโจทก์มีส่วนอยู่หนึ่งในสี่ โจทก์และจำเลยไปขอแบ่งแยกที่สำนักงานที่ดินโดยทำบันทึกตกลงกันไว้ในบันทึกดังกล่าวไม่มีข้อความกำหนดให้ชัดเจนว่าโจทก์ได้ส่วนแบ่งที่ดินตรงจุดไหน มีความกว้างยาวไป …