คำพิพากษาศาลฎีกา

เจ้าหนี้มีสิทธิสรวมสิทธิของลูกหนี้ฟ้องขอให้ทำลายการซื้อขายทรัพย์ของลูกหนี้ได้

การที่ลูกหนี้โอนทรัพย์ให้บุคคลที่ 3 ไปโดยเสน่หาโดยตนรู้ฝ่ายเดียวว่าทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบดังนี้ แม้ผู้รับโอนจะไม่ทราบก็ดี เจ้าหนี้ก็ขอให้เพิกถอนการโอนได้

จำเลยตรอกข้อความในใบเสร็จรับเงินตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาโดยสุจริตและมีเหตุผลสมควรว่า "ได้ตรวจรับของไว้ถูกต้องตามใบสำคัญแล้ว" ดังนี้ จำเลยไม่มีผิดตาม ม.52

แก้ตั๋วพิมพ์พรรณกระบือให้ตรงกับตัวกระบือ ถึงจะไม่มีเจตนาทุจริตก็มีผิดฐานปลอมหนังสือตั๋วพิมพ์รูปพรรณเป็นหนังสือสำคัญในราชการ

อย่างไรเรียกว่าเลียนเครื่องหมายการค้าขาย วิธีพิจารณาอาชญาอาชญาสินไหมต้องเสียค่าธรรมเนียม

โทษรวม 2 กะทงเกิน 5 ปี ฎีกาได้ทั้ง 2 กะทง

ความผิดโดยทุจจริตทำผิดระเบียบไม่เรียกว่าทำโดยทุจจริต

ขายทรัพย์ก่อนเจ้าหนี้ฟ้องร้อง เจ้าหนี้ทราบไม่ว่ากล่าว ไม่เรียกว่าขายโดยสมยอม ประมวลแพ่ง ม.237,118 เปนสารบัญญัตินิติกรรมที่แท้จริงซึ่งกฎหมายรับฟัง

ลูกหนี้ฟ้องคนที่ 3 เพียงชั้นอุทธรณ์ไม่ฎีกาเจ้าหนี้ของลูกหนี้อาจสรวมสิทธิลูกหนี้ฎีกาต่อไปได้ วิธีพิจารณาแพ่ง

ลักษณะพะยาน เรื่องพิศูจน์ลายมือ

อย่างไรเรียกว่าทำตามคำสั่งโดยชอบด้วยกฎหมาย

เลี่ยนเครื่องหมายการค้าขายซึ่งทำให้คนหลงเชื่อ

โจทย์ขอให้ลงโทษ 2 กะทง แลจำเลยให้การรับสารภาพศาลต้องทั้ง 2 กะทง แต่เลือกลงกะทงที่ หนัก

วิธีพิจารณาอาญาอำนาจฟ้อง

เลียนเครื่องหมายการค้าขาย

ใช้จิบจับสัตว์น้ำ

ที่นามือเปล่า ขายฝาก, ละทิ้ง

หมิ่นประมาทซึ่งหน้า