คำพิพากษาศาลฎีกา

เดิมโจทก์ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยลักทรัพย์ จำเลยให้การรับแต่เพียงรับของโจร โจทก์จึงมายื่นคำร้องขอแก้ฟ้องเป็นว่า จำเลยรับของโจรโดยมิได้แสดงว่า 'มีเหตุอันสมควร'ที่โจทก์จะขอแก้ฟ้องแต่ประการใดเลยดังนี้ เป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจา …

พฤติการณ์ที่ถือว่า ฟ้องไม่เคลือบคลุม

โจทก์ฟ้องคดีอาญาอ้างบทลงโทษเกินกว่าสิบปี และโทษเบารวมกันมา จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์สืบพะยานประกอบในข้อหาอุกฉกรรจ์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำผิด ศาลก็ลงโทษในข้อหาฐานเมาได้ แม้คำพะยานโจทก์ในข้อหานี้จะไม่มีน้ำหนักก็ตาม เพราะจำเลยให้ก …

ฟ้องว่าของถูกคนร้ายลักไปแล้วจับจำเลยได้พร้อมด้วยของร้ายโดยจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเปนของร้าย ทางพิจารนาได้ความว่ารับของโจร ลงโทสได้ไม่เปนฟ้องเคลือบคลุม

พรึติการน์ที่ถือว่าข้อเท็ดที่ปรากตไนการพิจารนาต่างกับฟ้อง ฟ้องว่าพยายามลักทรัพย์ซึ่งหยู่ไนรถตู้ ทางพิจารนาได้ความว่า จำเลยพยายามจะลักกุนแจที่ไส่รถตู้ ต้องยกฟ้อง.

ฟ้องว่าของถูกคนร้ายลักไปแล้วจับจำเลยได้พร้อมด้วยของร้ายโดยจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้ายทางพิจารณาได้ความว่ารับของโจร ลงโทษได้ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม

คำว่า"ไม้ตะพด"ย่อมมีความหมายเช่นเดียวกับไม้ตะบองฉะนั้นจึงถือได้ว่าเป็นศาสตราวุธตามกฎหมายแล้ว ฟ้องว่ามีอาวุธไม้ตะพดเข้าไปลักทรัพย์ในเคหสถานในเวลากลางคืนจำเลยรับสารภาพดังนี้ ลงโทษตามมาตรา 295 ได้

ฟ้องว่ามีผู้ร้ายลักทรัพย์แล้วจับได้ที่จำเลย ขอไห้ลงโทสจำเลยถานลักทรัพย์ดังนี้ ไม่เปนฟ้องอันจะพึงลงโทสจำเลยได้ การขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องนั้นจะต้องปรากตว่าฟ้องเดิมนั้นเปนฟ้องที่สมบูรน์ตามกดหมายแล้ว ถ้าฟ้องไม่สมบูรน์จะขอแก้ไขเพิ่มเติมไ …

ไนคดีที่โจทฟ้องขอไห้ลงโทสและเพิ่มโทสจำเลย ไนข้อเพิ่มโทสจำเลยไห้การรับ ไนขั้นที่จำเลยอุธรน์และจำเลยมิได้ยกเหตุขึ้นโต้แย้งคัดค้านไนเรื่องข้อเพิ่มโทสดังนี้ ไม่ควนไปถือว่าโทสครั้งก่อนเปนความผิดลหุโทส

ผู้ตายและผู้รับมฤดกต่างนั้นถือศาสนาอิสสลามและอยู่ในบริเวณ 7 หัวเมืองนั้นต้องแย่งมฤดกตามกฎหมายอิสสลาม ไม่ว่าทรัพย์จะอยู่นอกจังหวัดนั้นหรือไม่ สารตราที่ออกโดยพระบรมราชกิจจานุเบกษาก็ต้องถือว่ามีผลใช้บังคับได้ดุจ กฎหมาย

ศาลเดิมพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 3 ปี ฐานลักโค 4 ตัว ตามกฎหมายอาญามาตรา 296 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยลักโคไปเพียง 2 ตัวเท่านั้น จึงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามกฎหมายอาญามาตรา 294 ดังนี้ ถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั …

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปล้นทรัพย์ทางพิจารณาได้ ความว่าจำเลยทำการลักทรัพย์ ศาลลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ได้

คดีที่ศาลชั้นต้นและ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยฟังข้อเท็จจริงไปคนละอย่างนั้น ฎีกาในข้อเท็จจริงได้

ในคดีฟ้องหย่าและขอแบ่งทรัพย์หรือขอเป็นผู้จัดการทรัพย์นั้นเมื่อโจทก์ตายในระหว่าง ฎีกาคดีก็เป็นระงับไป ศาลฎีกาต้องสั่งจำหน่ายคดี

พะยานเบิกความแล้วยกฟ้องและถูกลงโทษฐานเบิกความเท็จ ศาลหยิบยกสำนวนที่พะยานถูกลงโทษนั้นมาประกอบการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักคำเบิกความของพะยานได้

ฟ้องว่าทำผิด ณ สถานที่แห่งหนึ่ง ทางพิจารณาพะยานโจทก์ว่าทำผิด ณ สถานที่อีกแห่งหนึ่งดังนี้ ต้องพิพากษายกฟ้อง อ้างฎีกาที่ 62/2480

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ในเคหะสถานในเวลาค่ำคืน ขอให้ลงโทษตาม ม.294(1) นั้นศาลจะลงโทษตาม ม.294 ตอนท้ายไม่ได้

ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามฐานความผิดที่ถูกต้องนอกไปจากบทมาตราที่อ้างได้ ในเมื่อไม่เป็นการเกินคำขอ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีสาตราวุธเข้าไปลักทรัพย์เขาถึงในเคหะสถานในเวลาค่ำคืน แต่ขอให้ลงโทษ ตาม ม.293,294 แม้ โจทก์จะสืบสมตามคำบรรยายฟ้องอันเป …

คำให้การของพะยานชั้นเจ้าพนักงานสอบสวนนั้นโดยลำพังแล้ว จะฟังเป็นพะยานหลักฐานในชั้นศาลพิจารณาหรือในชั้นศาลไต่สวนมูลฟ้องไม่ได้. อ้างฎีกาที่ 775/2465 ที่ 688/2469

ในคดีที่อัยยการเป็นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร จำเลยต่อสู้ว่าของกลางเป็นของจำเลยเมื่อศาลไม่ฟังว่าจำเลยมีความผิด แต่ฟังว่าของกลางเป็นของเจ้าทรัพย์ก็สั่งคืนของกลางให้เจ้าทรัพย์ได้ อ้างฎีกาที่ 647/2478, ที่ 1102 …