คำพิพากษาศาลฎีกา

ฉ้อทรัพย์เขาไปแล้วเจ้าทรัพย์ติดตามพบจำเลยกลับทำร้ายเขาบาดเจ็บมีความผิดฐานชิง วิธีพิจารณาอาชญา ลักทรัพย์ยังไม่ขาดตอน

ลักโคแล้วมารับเงินค่าไถ่โดยเจ้าทรัพย์รู้แล้วว่าจำเลยเป็นผู้ลักเช่นนี้ไม่เป็นผิดฐานฉ้อ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ศาลเดิมลงโทษ 2 กะทง ศาลอุทธรณ์ลงโทษกะทงเดียว ฎีกาได้ในกะทงที่ศาลอุทธรณ์ตัดสินยก

พยายาม ยิงเจ้าทรัพย์โดยเจตนาจะฆ่าให้ตายเพื่อมิให้มีการขัดขวางในการชิงทรัพย์ วิธีพิจารณาอาชญา ลงโทษไม่เกินคำขอ

ศาลเดิมตัดสินจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์แลชิงทรัพย์ให้จำคุกคนหนึ่ง 3 ปี อีกคนหนึ่ง 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์อย่างเดียวให้จำคุกจำเลยคนละ 3 เดือน เป็นแก้มาก วิธีพิจารณาอาชญา อำนาจศาลอุทธรณ์จำเลยที่มิได้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่ …

เพียงถืออาวุธไปเอาทรัพย์มิได้ทำร้ายหรือขู่จะทำร้ายไม่ผิดฐานชิงทรัพย์ความผิดฐานรับของโจรต้องมีการลักและการรับ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม. 3 ศาลเดิมลงโทษฐานชิงศาลอุทธรณ์ลงโทษรับของโจร แก้มาก ฎีกาได้

วิธีพิจารณาอาชญา ลักษณะพะยาน คำรับชั้นไต่สวนอย่างเดียว ฟังลงโทษจำเลยไม่ได้

อย่างไรเรียกว่าตัวการกระทำผิดด้วยกัน จำเลยกับพวก 3 คนไปด้วยกัน จำเลยลักทรัพย์แล้วส่งให้พวก 3 คนนั้น ครั้นเจ้าทรัพย์ติดตามจำเลยขู่จะทำร้าย แล้วจำเลยกับพวก 3 คนก็พาทรัพย์ไปด้วย กันดังนี้ เป็นความผิดฐานปล้น

ลักเรือไปแลเปลี่ยนกราบที่ชำรุดเสียใหม่ แลใส่กบเลขทะเบียนหมดไปดังนี้มีผิดฐานลักทรัพย์บทเดียว สามีผิดตามมาตรา 222-+แล 122 ไม่ วิธีพิจารณาอาชญาหน้าที่นำสืบ

จับปลาในสระวัดมีผิดฐานลักทรัพย์ พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ+ อยู่สระวัดถือว่าเป็นที่หวงห้าวรักษาพันธ์สัตว์น้ำ แต่มีเจ้าของได้ประมวลแพ่ง ม. 1320 ปลาในพระวัด ๆ ต้องเป็นเจ้าของ

เจตนา,กรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา วิธีพิจารณาอาชญา พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม. 3 ศาลเดิมวางม. 249-55 ให้จำคุก 7 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้วางม. 251-55 ให้จำคุก 3 ปี 6 เดือนเรียกว่าแก้มาก

ชิงทรัพย์เจตนา การตบตีภรรยาและแย่งเอาสร้อยไป เพื่อห้าม ไม่ให้เล่นการพะนัน โดยหวังดี ไม่เรียกว่าทำโดยเจตนาทุจจริต ผัวเมีย ได้กัน 3 เดือนยังไม่ออกหน้า แต่ก็ไม่ปิดบังเป็นผัวเมียชอบด้วยกฎหมาย

ฟ้องลักทรัพย์ได้ความว่ายักยอกลงโทษได้เก็บของตก โคหลุดเพลิดไปเดือนเศษจับมาฆ่ากินมีผิดฐานยักยอกเก็บของตก

อย่างไรเรียกว่าสมคบกัน ฟ้องขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ตาม ม.293 พิจารณาได้ความว่าวิ่งราวตาม ม.297 ลงโทษได้

ปัญหากฎหมาย ข้อสันนิษฐานเป็นข้อเท็จจริง ศาลเดิมลงโทษจำคุก 1 ปี ตาม ม.321ศาลอุทธรณ์ แก้เป็นจำคุก 6 เดือน ตาม ม.318 คู่ความฎีกาได้แต่ในข้อกฎหมาย

เข้าไปลักหีบบรรจุทรัพย์ในบ้านเรือนมีผิดตาม ม.294 ตอน 2

องค์แห่งความผิดฐานพยายาม ไขกุญแจเข้าไปในห้องว่างไม่มีคนอยู่โดยเจตนาจะลักทรัพย์ ถึงในห้องนั้นไม่มีทรัพย์ก็ต้องมีผิดฐานพยายาม

ของตกโดยไม่รู้ตัวแต่รู้ที่ตก คนที่อยู่ในที่นั้นเก็บเอาไป ผิดฐานลักทรัพย์

ลักทรัพย์ไปแล้วมารับเงินค่าไถ่ว่าจะนำทรัพย์มาคืนให้ แต่ไม่นำมาโดยทราบว่ามีเจ้าพนักงานคอยจับ ไม่มีผิดฐานฉ้อโกง คืนทรัพย์

ทรัพย์อย่างไรเรียกว่าถูกยึดหรืออายัติสัตว์ที่เจ้าของที่ดินยึดไว้เป็นประกันค่าเสียหายตามประมวลแพ่ง ม.452 นั้นไม่ใช่เป็นทรัพย์ที่ถูกยึดหรืออายัติตามกฎหมายอาชญา ผู้แทนหรือผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ไม่ใช่เจ้าหนักงานตามกฎหมาย

ของหายไป 2 เดือน จึงจับได้จากจำเลยมีผิดฐานรับของโจร ปัญหากฎหมาย ศาลเดิมว่าลัก ศาลอุทธรณ์ว่ารับของโจร ฎีกาได้แต่ข้อกฎหมาย ปัญหาข้อเท็จจริงใช้ความสันนิษฐานนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง