คำพิพากษาศาลฎีกา

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันไม่เชื่อว่าจำเลยเก็บอาวุธปืนของกลางได้และตั้งใจนำไปมอบให้เจ้าพนักงานจำเลยฎีกาว่าจำเลยเก็บอาวุธปืนของกลางได้จากริมถนนและตั้งใจนำไปมอบให้เจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจจำเลยไม่มีความผิดเป็นฎีกาโต้เถ …

ฎีกาของจำเลยในข้อที่ว่า การกระทำของจำเลยขาดเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 ซึ่งถือเป็นองค์ประกอบของคดีและในข้อที่ว่าความผิดตาม มาตรา 362 เป็นการกระทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงาน แม้ศาลจะฟังว่าเป็นความผิด จำเลย ไม่ต้องรับโทษนั้น เป็นฎ …

ฎีกาว่าได้ออกเช็คพิพาทเป็นประกันค่าสินค้าที่รับมาจำหน่าย และได้ชำระเงินตามเช็คพิพาทไปแล้วเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218

ข้อฎีกาที่ว่า การกระทำของจำเลยเข้าลักษณะเป็นตัวการกระทำความผิดร่วมหรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายส่วนฎีกาที่ว่า ปลัดอำเภออาวุโสมีอำนาจลงชื่อในหนังสือรับรองการทำประโยชน์ได้ก็ไม่ใช่เหตุที่จะทำให้จำเลยพ้นผิด จึงเป็นฎีกาที่ไม่มีสาระแก่คดีอ …

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลย 9 เดือน ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218

ข้อฎีกาที่ว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 318 วรรคสาม ซึ่งโทษหนักกว่าวรรคสองดังที่ศาลชั้นต้นลงโทษนั้น เป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลยโดยโจทก์มิได้อุทธรณ์อันเป็นการต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอ …

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกและปรับ โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้เป็นว่าไม่รอการลงโทษและไม่ลงโทษปรับแต่โทษจำคุกไม่เกินกำหนด 1ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219

ศาลชั้นต้นลงโทษกักขังแทนโทษจำคุก ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์จึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219ตรี

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะกำหนดโทษให้เบาลง นอกจากนั้นยืนตามศาลชั้นต้นเป็นการแก้ไขเล็กน้อยฎีกาที่โต้แย้งการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาที่ว่าทรัพย์ของกลางเป็นสิ่งอันจะพึงริบได้ตามกฎหมายหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

ความผิดฐานมีสินค้าควบคุมไว้ในความครอบครองเกินจำนวนหรือปริมาณที่กำหนด และนำเข้ามาในเขตควบคุมนั้นเกิดขึ้นเพราะจำเลยไม่ได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากผู้อำนวยการหรือผู้ซึ่งผู้อำนวยการมอบหมายเท่านั้น สินค้ากับรถยนต์ของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สิ …

การที่ศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษาเจ้าของสำนวนสั่งรับฎีกาจำเลยว่า ข้อเท็จจริงบางอย่างที่จำเลยฎีกาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย สมควรที่จะให้ศาลฎีกาวินิจฉัยฎีกาของจำเลยได้ จึงอนุญาตให้จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงได้นั้นมิได้เป็นการอนุ …

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 288 ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า พิพากษาลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายถึงสาหัสตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่า ศาลอุทธรณ์ฟั …

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 212 มิได้บัญญัติห้ามมิให้ศาลปรับบทกฎหมายที่ถูกต้องลงโทษแก่จำเลย เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 318 วรรคสอง การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามป …

ตามพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 มาตรา 19 บัญญัติไว้แจ้งชัดว่าสมาชิกภาพแห่งสภาเทศบาลย่อมสิ้นสุดลงเมื่อผู้นั้นมีลักษณะต้องห้าม อันรวมถึงการเป็นภิกษุด้วยซึ่งย่อมหมายถึงผู้ได้รับเลือกตั้งจนเข้าดำรงตำแหน่งหน้าที่สมาชิกสภาเทศบาลโดยสมบู …

สัญญาซื้อขายระหว่างโจทก์กับจำเลยมีว่า ถ้ามีกรณีโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับข้อสัญญา อันคู่สัญญาจะตกลงประนีประนอมกันมิได้ ให้คู่สัญญาเสนอข้อพิพาทที่โต้แย้งต่ออนุญาโตตุลาการที่พักอาศัยในประเทศไทยเพื่อชี้ขาด โดยต่างฝ่ายต่างมีสิทธิตั้งอนุ …

การรังวัดแบ่งแยกที่ดินปกติจะไม่เก็บ น.ส.3 ฉบับเจ้าของที่ดินไว้ จะเรียกให้นำมาอีกครั้งหนึ่งในวันจดทะเบียนแบ่งแยก ดังนั้นเมื่อ จำเลยที่ 1 และโจทก์ยื่นเรื่องราวขอแบ่งขายที่ดิน การที่จำเลยที่ 1 ไปขอรับ น.ส.3 ที่ยื่นไว้คืน โดยสัญญาว่าจ …

คำพิพากษาของศาลฎีกาที่บังคับให้จำเลยโอนรถยนต์โดยสารพิพาท ให้เป็นชื่อโจทก์เป็นเจ้าของ โดยให้ไปจดทะเบียนโอนนั้น จำเลยย่อม มีหน้าที่ดำเนินการจดทะเบียนโอนรถยนต์โดยสารพิพาทให้เป็นชื่อโจทก์ เป็นเจ้าของ และกระทำการอันจำเป็นเพื่อให้มีการจ …

บทบัญญัติ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา218 เป็นเหตุฉกรรจ์ของมาตรา217 โดยให้ผู้กระทำความผิดต่อทรัพย์ที่ระบุไว้ใน มาตรา218(1) ถึง (6) ต้องได้รับโทษหนักขึ้น แต่การกระทำที่จะเป็นความผิดตาม มาตรา217 จะต้องเป็นการวางเพลิงเผาทรัพย์ของผู้อื่น เม …

แม้จะไม่ได้ความชัดว่าหากไม่มีการเลิกสัญญากันโจทก์จะได้กำไรจากการขายอาคารพาณิชย์ที่โจทก์จ้างจำเลยก่อสร้างเป็นจำนวนเท่าใด แต่เป็นที่เห็นได้ว่าโจทก์ก่อสร้างศูนย์การค้าเพื่อหากำไร เมื่อสร้างไม่เสร็จก็ย่อมเกิดผลเสียหาย ซึ่งเป็นความเสีย …