คำพิพากษาศาลฎีกา

ในคดีฟ้องหย่าและขอแบ่งทรัพย์หรือขอเป็นผู้จัดการทรัพย์นั้นเมื่อโจทก์ตายในระหว่าง ฎีกาคดีก็เป็นระงับไป ศาลฎีกาต้องสั่งจำหน่ายคดี

เคียวซึ่งโดยปกติใช้สำหรับเกี่ยวข้าว หญ้า ไม่ใช่สาตราวุธูตามความหมายในกฎหมายลักษณอาญามาตรา 6 (15) จำเลยกลับจากเกี่ยวข้าวมีเคียวถือมาเดินมาพบทรัพย์จึงลักทรัพย์นั้นไปเป็นผิดตามมาตรา 288 ไม่ใช่มาตรา 293 (7)

ผู้รับมฤดกตกลงแบ่งที่นามฤดกและได้เข้าปกครองเป็นส่วนสัดแล้ว ย่อมสมบุรณ์โดยไม่ต้องมีหนังสือสัญญาและคดีชะนิดนี้ไม่อย ู่ในอายุความมฤดก 1 ปี

ศาลชั้นต้นให้จำคุก 2 ปี ตามมาตรา 298 ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก 3 ปี ตามมาตรา 299 เป็นแก้ไขเล็กน้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

ที่ดิน ทางสาธารณะ โฉนด ที่ดินในโฉนดแผนที่จะกลับกลายเป็นทางสาธารณะก็ย่อมจะมีการอุทิศโดยตรงหรือโดยปริยาย

ใช้มือทำร้ายผู้อื่นมีบาดแผลเพียงบวมเจ่อโตกลางแผลที่บวมเจ่อมีเยื่ออ่อนซ้ำแตกเล็กน้อยแห่งเดียวเท่านั้น ยังไม่พอที่จะวินิจฉัยว่า จำเลยทำร้ายผู้เสียหายถึงบาดเจ็บตามมาตรา 254

เข้าไปในห้องแล้วพูดขู่จะเอาทรัพย์และว่าถ้าไม่ให้จะทำร้ายแต่เจ้าทรัพย์ไม่ยอมให้ จึงไม่ได้ทรัพย์ไปนั้น เป็นผิดฐานพยายามชิงทรัพย์

จำเลยเคยต้องโทษมาหลายครั้ง จนต้องถูกส่งตัวไปอยู่ต่างจังหวัดตาม พ.ร.บ.ดัดสันดานคนจรจัด แล้วมากระทำผิดฐานวิ่งราวทรัพย์เข้าอีกดังนี้ ต้องเพิ่มโทษกักกันแก่จำเลยตาม พ.ร.บ.กักกันฯ ม.6 ศาลจะใช้ดุลยพินิจไม่ลงโทษกักกันเช่นตาม ม.8 มิได้

การตัดช่องแล้วเอามือล้วงเข้าไปตามช่องที่ตัดถอดกลอนประตูออกและเข้าไปลักทรัพย์ข้างใน โดยทางประตูนั้น ไม่เข้ามาตรา 293 ข้อ 2 อ้างฎีกาที่ 695/2479

พะยานเบิกความแล้วยกฟ้องและถูกลงโทษฐานเบิกความเท็จ ศาลหยิบยกสำนวนที่พะยานถูกลงโทษนั้นมาประกอบการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักคำเบิกความของพะยานได้

ฟ้องว่าทำผิด ณ สถานที่แห่งหนึ่ง ทางพิจารณาพะยานโจทก์ว่าทำผิด ณ สถานที่อีกแห่งหนึ่งดังนี้ ต้องพิพากษายกฟ้อง อ้างฎีกาที่ 62/2480

ข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายแก้น้อยหรือแก้มากฎีกาว่าจำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนและเข้าหาเจ้าพนักงานเอง ศาลอุทธรณ์ไม่ลดโทษให้ตามกฎหมายอาญาม. 59 เป็นการไม่ชอบนั้น เป็นฎีกาข้อดุลยพินิจคัดค้านคำวินิจฉัยข้อเท็จจริง. ศาลชั้นต้นลงโทษตามกฎหมายอา …

ฟ้องเคลือบคลุมบรรยายฟ้องว่า จำเลยสมคบกันลักสุกรไป 1 ตัวหรือจำเลยได้สมคบกันจับเอาสุกรดังกล่าวแล้วซึ่งเล็ดลอดออกจากคอกแล้วยักยอกเอาไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัวโดยเจตนาทุจจริต ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา 293(11), 294(6) ตอน 2 แล …

หลักทรัพย์ซึ่งทางราชการมีไว้ขายนั้นไม่ผิดมาตรา 294(4) โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.294(4) เมื่อได้ความว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา 288 ศาลลงโทษจำเลยตามมาตรา 288 ได้.

จำเลยที่ 1 ลักตัดสร้อยเจ้าทรัพย์รู้สึกตัวหันมาแย่ง จำเลยที่ 2 เข้ามาเอาสร้อยไปจากจำเลยที่ 1 โดยไม่ได้สมคบกันมาลักทรัพย์นั้น จำเลยที่ 2 ไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลย 2 คนสมคบกันลักทรัพย์ลงโทษตามมาตรา 293 (11) จำคุกคน …

จำเลยสมคบกับพวกไปลัก+จากนาของเจ้าทรัพย์+ไว้บ้านจำเลยแต่ในตอนกลางคืน ครั้นรุ่งเช้าเจ้าทรัพย์ตามมาพบจะเอาข้าว+ จำเลยไม่ยอม เข้ายื้อ+เอาข้าวไปและชักมีดออกขู่เข็ญด้วยดังนี้ การ+ข้าวในตอนกลางคืนขาด+แล้วจำเลยไม่ผิดฐาน+ทรัพย์

จำหน่ายยาสูบสูงกว่าราคาตลาดก่อนมีประกาศกำหนดท้องที่นั้นว่าเป็นในเขตต์หรือนอกเขตต์จำหน่ายยาสูบ ไม่มีความผิดตามกฎหมายข้างต้น

พฤตติการณ์ที่ถือว่าจำเลยวิ่งราวทรัพย์ ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.158,192, โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดวันที่ 17 มกราคม 2481 และวงเล็บว่าแรม 12 ค่ำเดือนยี่ ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยทำผิดวันแรม 12 ค่ำเดือน 3 ซึ่งตรงกับวันที่ 17 มกราคม 2481 …

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.299 แห่งกฎหมายอาญา กับให้ลงโทษกักกัน 3 ปี จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกโทษกักกันศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องในความผิดฐานชิงทรัพย์ด้วยได้ เพราะเป็นกรณีเกี่ยวพันกัน

จำเลยเข้าไปในห้องว่าแล้วเซาะหัวตะปูฝาห้องเจ้าทรัพย์เพื่อจะใช้คีมถอนตะปูแล้วเปิดฝาออกเข้าไปลักทรัพย์ จำเลยเซาะตะปูได้ 8 ตัวก็เลิกเซาะกลับไปดังนี้ ยังไม่มีผิดฐานพยายามลักทรัพย์