คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาปราณีลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงเหลือ ๑ ปี ๖ เดือน
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคำรับชั้นสอบสวนไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา จึงพิพากษาแก้ไม่ปราณีลดโทษให้จำเลยคงให้จำคุกจำเลย ๓ ปี จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์ไม่ปราณีลดโทษให้จำเลยตาม ม.๕๙ นั้นมิชอบเพราะจำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนและเข้าหาเจ้าพนักงานเอง.
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของจำเลยคัดค้านข้อใช้ดุลยพินิจของศาลตามพฤตติการณ์แห่งคดีว่าควรจะลดโทษฐานปราณีให้จำเลยหรือไม่ เป็นการคัดค้านคำวินิจฉัยข้อเท็จจริงเมื่อเช่นนี้แล้วจะฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๑๘ เป็นเรื่องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อยให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน ๕ ปี.
