คำพิพากษาศาลฎีกา

ปัญหากฎหมาย ข้อสันนิษฐานเป็นข้อเท็จจริง ศาลเดิมลงโทษจำคุก 1 ปี ตาม ม.321ศาลอุทธรณ์ แก้เป็นจำคุก 6 เดือน ตาม ม.318 คู่ความฎีกาได้แต่ในข้อกฎหมาย

ลักทรัพย์ไปแล้วมารับเงินค่าไถ่ว่าจะนำทรัพย์มาคืนให้ แต่ไม่นำมาโดยทราบว่ามีเจ้าพนักงานคอยจับ ไม่มีผิดฐานฉ้อโกง คืนทรัพย์

ได้คำให้การขั้นอำเภอไต่ส่วนมาโดยเข้าใจว่าผู้ให้มีอำนาจเอามาให้ได้ ยังไม่มีผิดฐานรับของโจร

สุกรพลัดเข้ามาทำลายพริกมะเขือในไร่ของจำเลย ๆ ไม่ทราบว่าเปนของใครจึงขว้างสุกรนั้นตายเอาเนื้อมาบริโภคและแจกให้ผู้อื่นไปดังนี้มีผิดตาม ม.318 (เทียบฎีกาที่ 387/71) วิธีพิจารณาอาชญา จำเลยให้การรับสารภาพเปนเหตุให้ศาลลดโทษได้ตาม ม.59 พ.ร …

ยึดทรัพย์และใช้อาวุธขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ในเวลาเข้าจับกุม มีผิดตาม ม.299 หาใช่ ม.294 ข้อ 1-7 ไม่ วิธีพิจารณาอาญา การนับอายุบุคคลถ้าปรากฏเดือนเกิดนับเดือนต้นปี การที่จะลดโทษให้จำเลยฐานเปนเด็กหรือไม่ ไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาล พ.ร. …

องค์พยายามตัดเชือกผูกกระบือขาดแล้วแต่กระบือดื้อไม่เดินตามไป มีผิดฐานพยายามลักทรัพย์

คดีเรื่องลักทรัพย์ โจทก์มีประจักษ์พะยานคนเดียวเบิกความ ก็ฟังลงโทษจำเลยได้พะยานบอกเล่ามาเบิกความรับรองก็รับฟังได้

แก้ชายพกเพื่อลักทรัพย์ในพกนั้น เจ้าทรัพย์ตื่นขึ้นจำเลยจึงแย่งทรัพย์จากเจ้าทรัพย์ไปได้ดังนี้ จำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์กะทงเดียว มีฎีกาที่69/71 ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยกอดคอเจ้าทรัพย์แล้วแย่งสายสร้อยไปคล้องคอไป มีผิดฐานชิงทรัพย์ ตาม …

โคหลุดเพลิดไปอยู่ในนาผู้มีชื่อ จำเลยพบจับเอาไป มีผิดฐานลักทรัพย์

มีของร้ายในเวลาใกล้ชิด เจ้าทรัพย์ออกตามรอยกระบือที่หาย พบจำเลยกำลังจูงกระบือนั้นอยู่ ทั้งจำเลยแสดงไม่ได้ว่า ได้กระบือไว้จากผู้ใดต้องมีผิดฐานลักทรัพย์(เทียบฎีกาที่833/69)

ฟ้องตัดสินคดี ที่จะลงโทษจำเลยฐานฉ้อได้ต่อเมื่อปรากฏในฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวง

ให้เงินค่าไถ่โคเขาไปโดยรู้แล้วว่าเขาเปนคนลัก ยังไม่เปนผิดฐานฉ้อ

คำรับชั้นไต่สวนโดยถูกเกลี้ยกล่อมชักจูงใจ ภายหลังกลับถ้อยคำเสียฟังไม่ได้

กระบือปล่อยเลี้ยงไว้หายไป รุ่งขึ้นเจ้าทรัพย์ออกติดตามพบจำเลยขี่กระบือนั้นอยู่ดังนี้ จำเลยมีผิดฐานรับของโจร

สามคนสมคบกันไปลักทรัพย์แล้วทิ้งทรัพย์วิ่งหนี ผู้ร้ายอีกคนหนึ่งชักมีดออกทำท่าจะแทงเจ้าทรัพย์มีผิดฐานชิงทรัพย์ วิธีพิจารณาอาญา เหตุในลักษณคดีศาลฎีกาพิจารณาเห็นว่าจำเลยคนใดควรมีโทษหนักกว่าที่ศาลล่างวางมาแต่โจทก์มิได้ฎีกาศาลฎีกาไม่ให้ …

อย่างไรได้ชื่อว่าทรัพย์ได้อยู่ในความครอบครองยึดถือ ประมวลแพ่ง บรรพ 1 ลักษณทรัพย์

ปัญหากฎหมาย ศาลอุทธรณ์วางบทมาตราไม่ตรงต่อข้อเท็จจริง

ลูกจ้าง การเปนลูกจ้างหรือไม่แล้วแต่ข้อเท็จจริงเปนเรื่อง ๆ ไปวิธีพิจารณาน่าที่นำสืบ

เพียงแต่ประกอบความฉกรรจ์ในมาตราใดมาตราหนึ่งแห่ง ม.293 และ294 ก็มีผิดตามมาตรานี้ได้

ลักทรัพย์ไปจากศาลแต่โจทก์ไม่กล่าวฟ้องว่าทรัพย์ของใคร มีผิดตาม ม.293 เท่านั้น