คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าลูกสุกรของ ก.หลุดเข้ามาทำลายพริกมะเขือในไร่ของจำเลย ๆ ไม่ทราบว่าเปนสุกรของผู้ใด จึงเอาไม้ขว้างเพื่อจะไล่ให้ไป แต่บังเอินถูกลูกสุกรนั้นตาย แล้วจำเลยชำแหละเนื้อสุกรนั้นบริโภคและแจกให้ผู้อื่นไปดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดในทางอาญาหรือไม่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่า จำเลยทำการป้องกันทรัพย์พอสมควรแก่เหตุไม่มีผิด ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยเปนผิดทางอาญา ม.๓๑๘ ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยมีผิดฐานเก็บของตกตาม ม.๓๑๘ ตามฎีกาที่ ๓๘๗/๒๔๗๑ ให้จำคุกไว้ ๓ เดือน แต่จำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตาม ม.๕๙ และให้รอการลงอาญาไว้
