จำเลยเบิกความเป็นพะยานต่อศาลว่าไม่เห็นคนร้ายแตกต่างกับที่ให้การไว้ชั้นสอบสวนว่าเห็น เมื่อจำเลยถูกฟ้องฐานแจ้งความเท็จ จำเลยให้การสู้คดีว่าได้ให้การต่อพนักงานสอบสวนว่า ไม่เห็นคนร้ายแต่พนักงานสอบสวนจดเอาเองว่าเห็น ไม่ได้อ่านให้จำเลยฟ …
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
พลตำรวจตรวจการณ์ไปพบเรือบรรทุกสุราเถื่อนเรียกให้หยุดก็ไม่หยุด เมื่อเทียบเรือเข้าไปคนในเรือใช้มีดฟันถูกตำรวจ เมื่อเรือห่างกันออกมา 2 ศอก ตำรวจจึงใข้ปืนยิงตายดังนี้เป็นการฆ่าคนตายในการจับกุมเกินกว่าเหตุ
การให้การหรือให้ถ้อยคำต่อพนักงานสอบสวนในฐานะผู้เสียหายนั้น อยู่ในลักษณะที่เรียกว่าเป็นการแจ้งความต่อเจ้าพนักงานเหมือนกัน ถ้าเป็นเท็จก็ผิดตาม ก.ม.อาญา ม. 118 ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จ ในวันที่ 15 ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยนำความไปแจ …
คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยอาศัยข้อเท็จจริงนั้นโจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้
โจทก์บรรยายฟ้องอันเป็นความผิดฐานวางเพลิงตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 186 มาตราเดียวแม้ข้อเท็จจริงจะปรากฏว่าจำเลยมีผิดตาม มาตรา 187 ศาลก็ลงโทษไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสาม
เมื่อศาลชั้นต้นปรับจำเลย 100 บาทกับให้ริบของกลางด้วยจำเลยอุทธรณ์ขออย่าริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะให้คืนทรัพย์ของกลางดังนี้โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงในเรื่องริบของกลางไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220
ริบของกลาง ความผิดฐานไม่แจ้งปริมาณแก่เจ้าพนักงานฝ่าฝืน พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ มาตรา 4-10 นั้น มาตรา 20 บัญญัติให้ริบของกลางเสียศาลจึงจำต้องริบ จะใช้ดุลยพินิจไม่ริบไม่ได้.
ผู้ที่ช่วยกันจับแขนจับขาหญิงไว้ให้คน 1 ทำการข่มขืนชำเรานั้น มีผิดฐานเป็นตัวการในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราด้วย
จำเลยแจวเรือไปส่งคนร้ายขึ้นลักตัดสายโทรเลขโทรศัพท์แล้วไปจอดเรือรอคอยห่างที่เกิดเหตุ 20 เส้น เพื่อจะบรรทุกสายโทรเลขโทรศัพท์ที่จะลักตัดมาได้นั้นเป็นการกระทำอุปการะแก่การกระทำผิดของคนร้ายมีผิดฐานสมรู้ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 65
ได้รับมอบตัวผู้ร้ายจากผู้ใหญ่บ้านเพื่อเอาไปส่งแก่พนักงานสอบสวนแล้วปล่อยผู้ร้ายไป ไม่เป็นผิดตาม มาตรา 154
ความผิดอันเกี่ยวกับการที่เอาทรัพย์ที่ถูกยึดหรืออายัดไปอาจเป็นความผิดฐานลักทรัพย์หรือยักยอกลักทรัพย์อย่างใดอย่างหนึ่งแล้วแต่กรณี คือถ้าทรัพย์นั้นจำเลยได้รับมอบหมายให้เป็นผู้พิทักษ์รักษาและจำเลยคิดทุจริตเอาทรัพย์ที่ต้องอายัดไปก็เป็น …
ได้รับมอบเข็มขัดให้ไปขายแทนโดยเจ้าของกำหนดราคาให้แล้วเอาไปขายต่ำกว่าราคาที่กำหนดและไม่ยอมชำระเงินให้เจ้าของนั้น ย่อมแสดงว่ามีเจตนายักยอกเข็มขัด.
พระราชบัญญัติอาวุธปืนที่มีบทเฉพาะกาลให้ผู้มีอาวุธปืนโดยมิได้รับอนุญาตนำปืนไปจดทะเบียนได้นั้น ถือว่ากฎหมายยกเว้นไม่เอาโทษแก่ผู้มีอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต แม้ผู้ที่ถูกฟ้องแล้วแต่คดีอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลใดก็ตามก็ได้รับประโยชน์ …
ฟ้องว่าจำเลยปลอมหนังสือซึ่งโจทก์กู้เงินจำเลย ฟ้องของโจทก์กล่าวถึงวันที่โจทก์ไปร้องต่ออำเภอขอชำระหนี้แก่จำเลยอย่างเดียวดังนี้ ถือว่าฟ้องไม่ระบุเวลาที่หาว่ากระทำผิดตามสมควร ต้องยกฟ้อง
กล่าวคำด่ากันต่อหน้าธารกำนัลว่า มึงนี้คันนักจะต้องเอาควยใหญ่ๆ ยาวๆ มาแก้ให้มันจึงจะหายคัน ถ้าคนเอาไม่พอก็ไปเอากับช้างเอากับม้า ดังนี้ เป็นถ้อยคำลามกอนาจาร อันเป็นผิดตามมาตรา 337(1)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองใช้วาจาลามกอนาจารด่ากันต่อ …
ขายเนื้อสุกรเกินราคาตามประกาศคณะกรมการจังหวัด แม้ต่อมามีประกาศยกเลิกการกำหนดราคา ก็ไม่ทำให้จำเลยพ้นผิด.
โจทก์บรรยายฟ้องว่า"ฯลฯ จำเลยมีธนบัตรไว้ในครอบครอง ซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นธนบัตรปลอม และจำเลยใช้ธนบัตรปลอมรายนี้ชำระหนี้แก่ อ. เจ้าพนักงานจับธนบัตรใบละร้อยบาท 1 ฉบับ ชนิด 20 บาท 1 ฉบับได้" เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตาม มาตรา 158(5) แล้ …
จำเลยเป็นปากเสียงกันแล้วเลิกลากันไป สักครู่หนึ่งฝ่ายหนึ่งกลับย้อนมาเอามีดฟันอีกฝ่ายหนึ่ง จึงต่อสู้ทำร้ายกันและกันมีบาดเจ็บต้องฟังว่าป้องกันเพราะกรณีวิวาทขาดตอนไปแล้ว
บาดแผลที่แก้มบวมฟกช้ำ รักษา 7 วันหาย และแผลที่ข้อศอกผิวหนังถลอกโลหิตซับรักษา 5 วันหายนั้น ไม่นับว่าเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บ.
ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฆ่าคนอ้าง ม. 249 เมื่อได้ความว่าจำเลยสมคบกันฆ่าเขา แม้โจทก์ไม่ได้อ้าง ม. 63 ศาลก็ลงโทษฐานเป็นตัวการฆ่าคนตาย ม. 249 ได้