คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานกรรโชกตามกฎหมายลักษณะอาญา ม.๓๐๓ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ ๒ ปากแล้วสั่งงดสืบพยานต่อไป และพิพากษาว่านายสุขพยานโจทก์เบิกความว่านายโพกขอหาเงินให้จำเลย ๆ รับว่าเมื่อเสียให้ ๔๐๐ บาทแล้วจะปล่อย ซึ่งถ้าตามคำพยานปากนี้ก็ไม่มีการขู่เข็ญขืนใจประการใด ไม่เป็นผิดฐานกรรโชกพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ดำเนินการสืบพยานจนสิ้นกระแสร์ความแล้วพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำพยานโจทก์ที่นำสืบมานั้นยังไม่พอที่จะให้รับฟังเป็นเด็ดขาด ว่านายโพกเต็มใจให้เองโดยปราศจาการขู่เข็ญขืนใจ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
