พ.ศ. 2472 ศาลฎีกา
น่าที่นำสืบของโจทก์ ป.พ.พ. ม.437 ไม่ใช้ในเรื่องอาญา
จำเลยขับรถยนต์โดยไม่ระมัดระวัง ทำให้รถล้มเปนเหตุให้คนโดยสารบาดเจ็บดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่า รถล้มคราวนี้ไม่ใช่โดยความประมาทของจำเลย ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ยืน
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำการประมาทเปนผิดในทางอาญา เปนหน้าที่โจทก์จะต้องสืบก่อนว่าจำเลยประมาทขับรถเร็วเมื่อโจทก์สืบไม่ได้ จำเลยก็ไม่มีผิด ให้ยกฟ้อง(หริศ-เทพ-นล)
โจทก์บรรยายฟ้องว่า เกิดเหตุเพลิงไหม้บริเวณลานจอดรถชั้นใต้ดินอันเกิดจากความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 1 กล่าวคือ จำเลยที่ 1 ปล่อยปละละเลยไม่ดำเนินการหรือจัดให้มีการดับเพลิงอย่างทันท่วงทีจนเป็นเหตุให้ไฟล…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2417/2562แม้จำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของเรือ แต่บุคคลที่จะรับผิดชอบเพื่อการเสียหายอันเกิดแต่ยานพาหนะอันเดินด้วยกำลังเครื่องจักรกลจะต้องเป็นผู้ครอบครองหรือควบคุมดูแลซึ่งหมายถึงผู้ใช้ยานพาหนะนั้นในฐานะเป็นผู้ยึดถือในข…
คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2559 (เลขอ้างอิง 597446)จำเลยที่ 10 และ ป. ขับรถเฉี่ยวชนกัน ทำให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย และทำให้ทรัพย์สินของผู้ตายได้รับความเสียหาย ดังนั้นจำเลยที่ 10 และ ป. จึงเป็นผู้ครอบครองหรือเป็นผู้ควบคุมดูแลยานพาหนะอันเดินด้วยกำลังเครื่อ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12768/2558แม้บัญชีทรัพย์ส่วนกลางจะไม่ได้ระบุว่าอุปกรณ์การเชื่อมต่อสายไฟฟ้าที่ห้องควบคุมไฟฟ้าบริเวณชั้น 2 เป็นทรัพย์ส่วนกลางด้วยก็ตาม แต่ก็ไม่ได้ระบุว่าอุปกรณ์ไฟฟ้าดังกล่าวเป็นทรัพย์ส่วนบุคคลด้วยเช่นกัน เมื่อพิเ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9688/2558เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2543 จำเลยที่ 1 ขับรถบรรทุกสิบล้อ เฉี่ยวชนกับรถแท็กซี่ ซึ่งมีนาย ส. เป็นผู้ขับและถึงแก่ความตายหลังเกิดเหตุ จำเลยที่ 5 เป็นผู้รับประกันภัยรถคันที่จำเลยที่ 1 ขับ อุบัติเหตุดังกล่า…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
